Αντίο Μαρία...

Συντάκτης: 

Αντα Ψαρρά

loverdos.jpgΣ

 στην"Εφ Συν"

12.05.2016, 14:56 | Ετικέτες:  Ανδρέας Λοβέρδος, γυναίκες, υγεία, ΜΜΕ, AIDS

Χθες το πρωί έσβησε και η Μαρία. Ηταν ψηλή, μελαχρινή και μητέρα ενός μικρού παιδιού. Ηταν μόλις 32 χρόνων: 

«Εγινε πια κι αυτό και τώρα ο κύριος Λοβέρδος μπορεί να κοιμάται ήσυχος. Η κοινωνία σχεδόν καθάρισε από αυτές τις κοπέλες κι αυτό το φρόντισε ο ίδιος.

Εξευτέλισαν το παιδί μου, ήρθαν στο χωριό και το ΚΕΕΛΠΝΟ εξέτασε το εγγόνι μου μέσα στο σχολείο, μας εκθέσανε όλους, μας ξεφτίλισαν.

Πήγαν τα κορίτσια στο υπόγειο της Γ' πτέρυγας του Κορυδαλλού αντί να τα φροντίσουν στα νοσοκομεία. Τους πέταγαν το φαγητό από τα κάγκελα και εκείνα την ίδια ώρα κατάπιναν μπαταρίες.

Δημόσια μας εξευτελίσανε και τώρα εγώ δημόσια ανταποδίδω λίγο πριν θάψω την κόρη μου ότι μπορεί πλέον να κοιμάται ήσυχος ο Ανδρέας Λοβέρδος.

Και αυτό το λέω κι εγώ η μητέρα της, δημόσια, με το όνομά μου. Ευμορφία Κουλουριώτη».

Ηταν λίγο πριν από τις εκλογές του 2012, που ως υπουργός Υγείας ο Α. Λοβέρδος εξέδωσε την κατάπτυστη υγειονομική διάταξη 39Α, η οποία βασιζόταν σε Αναγκαστικό Νόμο του 1940:

Προβολή του ντοκιμαντέρ: "Ο ασκός του Αιόλου"

Το Σάββατο 14 Μαΐου στις 20.00

στην αίθουσα του ΙΤΗΠ 

 προβολή του ντοκιμαντέρ

«Ο Ασκός του Αιόλου».

Διοργάνωση: Επιτροπή αγώνα κατά των ΒΑΠΕ

Είσοδος Ελεύθερη

   «Ο Ασκός του Αιόλου» είναι ένα ντοκιμαντέρ που ερευνά το θέμα της Αιολικής ενέργειας στην Ελλάδα. Σκοπός του είναι να δώσει πληροφορίες στον μη μυημένο θεατή για τις ανεμογεννήτριες, τη λειτουργία τους και το ρόλο τους σε αυτό που ονομάζουμε «Πράσινη Ανάπτυξη».

   Ο «Ασκός του Αιόλου» έχει στόχο να φωτίσει το μέγεθος της εμπλοκής εθνικών και πολυεθνικών εταιριών καθώς και του πολιτικού συστήματος της χώρας στην «Πράσινη Ανάπτυξη», να δώσει στοιχεία για το, τί είναι η Αιολική Ενέργεια και ποιός είναι ο περιβαλλοντικός, οικονομικός και πολιτικός ρόλος στις τοπικές κοινωνίες.

   Η ομάδα παραγωγής του ντοκιμαντέρ «Ο Ασκός του Αιόλου» μετά από δυο χρόνια ενδελεχούς έρευνας μέσα και έξω από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων για το περιβάλλον και τη φύση και ύστερα από δυο και πλέον χρόνια γυρισμάτων σε όλη την Ελλάδα, ολοκλήρωσε το ντοκιμαντέρ και το παραδίδει στη κρίση των πολιτών που εδώ και δεκαετίες αγωνίζονται σιωπηλά αλλά δυναμικά, για να προστατέψουν τα βουνά τους, κόντρα στην επέλαση των μεγαλοεργολάβων και των πολυεθνικών. Στους πολίτες που συνέβαλαν στην επιχειρησιακή, οικονομική και ηθική στήριξη του εγχειρήματος της ομάδας παραγωγής. Στην κρίση των πολιτών στην Ελλάδα και το εξωτερικό, οι οποίοι δεν ενημερώνονται από τα ΜΜΕ του συστήματος των κερδών για το ποίοι και πόσα κρύβονται πίσω από τις επενδύσεις στην "πράσινη ενέργεια".

  Οι δημοσιογράφοι και οι ερευνητές της ομάδας παραγωγής επισκέφτηκαν δεκάδες περιοχές και διαπίστωσαν οι ίδιοι την αλλοίωση που έχει υποστεί το φυσικό τοπίο εξαιτίας των ήδη εγκατεστημένων, αλλά και των υπό εγκατάσταση ανεμογεννητριών που διασπείρονται παντού στα πλαίσια της "πράσινης ανάπτυξης". 

 Οι κάμερες της ομάδας μπήκαν στα ορυχεία του λιγνίτη και μίλησαν με εργαζόμενους, ειδικούς και διευθυντικά στελέχη των ορυχείων της Μεγαλόπολης και της Κοζάνης.

   Η ομάδα παραγωγής δεν μπορούσε να αφήσει στην άκρη το θέμα της κλιματικής αλλαγής και τον τρόπο που έχει αυτή συσχετιστεί με την παραγωγή ενέργειας. Τα μέλη της ομάδας μίλησαν με ειδικούς και καθηγητές που ασχολήθηκαν εκτενώς με το θέμα. Το ντοκιμαντέρ που θα δείτε θα δώσει το έναυσμα για μια συζήτηση σε βάθος.

Επιτροπή αγώνα κατά των ΒΑΠΕ

«...μόνο τον μαντρακά βαστεί...» Η Τηνιακή Μαρμαροτεχνία Σήμερα.

Το πιο κάτω φιλμ με τίτλο: «…μόνο τον μαντρακά βαστεί...», είναι αυτό που συνόδεψε τον φάκελο που υπέβαλε η χώρα μας για την ένταξη της Τηνιακής Μαρμαροτεχνίας στον κατάλογο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της “Unesco”.  

 Το φιλμ μάλιστα, αυτό, απέσπασε ιδιαίτερο έπαινο από την Διακυβερνητική Επιτροπή και  προτείνεται ως πρότυπο για την ανάδειξη ανάλογων στοιχείων της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς.

Nuit Debout - Κοιμόμασταν, όμως τώρα ξυπνήσαμε και πλέον μένουμε ξάγρυπνοι.

“Το κίνημα “Nuit Debout” συνεχίζει να εξαπλώνεται. Σε πολλές γαλλικές πόλεις αλλά και σε όλο τον κόσμο, “Ξάγρυπνες Νύχτες” αναδύονται και καταθέτουν ελπίδες για κοινές εξεγέρσεις. Όλοι όσοι έχουν βρεθεί στις κατειλημμένες πλατείες και έχουν συμμετάσχει το γνωρίζουν καλά: κάτι συμβαίνει εδώ.”

Ένα νησί μετράει τ' άστρα

Το "Ξάνεμο" γράφει για το "Κοινό"

  Δυο χρόνια συμπληρώνονται από τις δημοτικές εκλογές του 2014. Τότε που το "Κοινό Τηνίων" κατάφερε, παρά τις πιέσεις, να εκλέξει δημοτικό σύμβουλο και να "εισβάλει" στο δημοτικό συμβούλιο απέναντι στους φαινομενικά διαφοροποιημένους τακτικισμούς των δύο. Η ανάγνωση της τρέχουσας πολιτικής κατάστασης επιβάλει να μείνουν τα μισόλογα στην άκρη. Οι προϋπολογισμοί, ολοένα και πιο συμπιεσμένοι. Τα έσοδα των δήμων, ολοένα και απομυζούν περισσότερο τον πολίτη. Η κεντρική εξουσία, αδύναμη να επιβάλει κάθαρση και ανίκανη να στηρίξει την περιφερειακή ανάπτυξη. Οι πολιτικές της ΕΕ να αγνοούν την νησιωτικότητα. Οι συσχετισμοί δεν ευνοούν. 
  Σε αυτή την κατάσταση καλείται η δημοτική κίνηση σε πρώτη φάση να αναζητήσει υλοποιήσιμες προτάσεις. Δεν πρέπει να παραβλέπεται καμία στιγμή ότι πρωταρχικός στόχος είναι η ανατροπή των συσχετισμών και των πολιτικών λιτότητας. Σε αυτό το πνεύμα, το "Κοινό Τηνίων", που αναζήτησε την γνώση στους πολίτες του νησιού με σημαντικό αριθμό ανοικτών συνελεύσεων και σε εβδομαδιαία βάση συναντήσεων ανάμεσα στα ολιγάριθμα μέλη του, πάντα σε συμφωνία με τις δεσμεύσεις του, αφήνει πίσω την άρτια παρουσία της Μαρούλας και προχωρά στην αντικατάστασή της από τον Πέτρο. Η διπλά συμβολική κίνηση, επισφραγίζει αφενός την συνηγορία δεσμεύσεων και πρακτικής και αφετέρου αυξάνει το βαθμό εκπροσώπησης σε μια προσπάθεια μετατόπισης της γραφειοκρατούμενης δημοκρατίας προς τις ρίζες της: Την συμμετοχή και την συνδιαμόρφωση. Το "Κοινό Τηνίων", όχι μόνο ξεκίνησε έτσι, αλλά συνέχισε να διευρύνει την βάση συμμετοχής γυρίζοντας τα χωριά μας δύο χρόνια και πλέον τώρα. Στα δειλά, εκεί στην αρχή, ψιθύρισε το σύνθημα: "33 υποψήφιοι δήμαρχοι" και τώρα, δειλά και πάλι, θυμίζει "426 έως 10000 δημοτικοί σύμβουλοι". Είναι, και παρά την αμφισβήτηση, η μόνη κίνηση πολιτών του νησιού για το νησί στην ψευτοδημοκρατία των επαγγελματιών της τοπικής πολιτικής σκηνής. 
  Αυτά τα δύο χρόνια, το δημοτικό συμβούλιο ξεπέρασε την αστεία κατάσταση  "παράσταση" για δύο ρόλους και επέστρεψε την αντιπαράθεση στην ουσία της. Αυτό δεν αρκεί βέβαια. Η απογοήτευση των πολιτών, κυρίως λόγω της κεντρικής πολιτικής σκηνής και της ανακολουθίας των πολιτικών υποσχέσεων απαξιώνει και θα απαξιώνει ολοένα και περισσότερο την πολιτική δράση και θα μένουν μόνο τα συμφέροντα πίσω να πολώνουν. 
  Στην ίδια αυτή περίοδο των τελευταίων δύο χρόνων δεν μπορεί να παραληφθεί αναφορά στο νόμο για το ΠΙΙΕΤ που αναστάτωσε και συνεχίζει σε πολλές περιπτώσεις να μονοπωλεί το ενδιαφέρον της τοπικής κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που για χάρη συμφερόντων εγκαταλείφθηκε από τους μισούς πολιτικούς της μεσίες και είδε τους άλλους μισούς να συμβιβάζονται κατά περίπτωση. Το "Κοινό Τηνίων" δεν επαναπαύθηκε στις πάγιες θέσεις των ανθρώπων του αλλά υιοθέτησε και υπερασπίστηκε, χωρίς ωφελιμιστική προσέγγιση, τις θέσεις της πλειοψηφίας των κατοίκων του νησιού, για μια φορά ακόμη αναδεικνύοντας τις αξίες και τις αρχές που εκπορεύονται από την πραγματική δημοκρατία. 
  Σήμερα η δημοτική αυτή κίνηση δεν ελπίζει σε θαύματα. Αναζητά καθημερινά την συμμετοχή. Αυτή φαίνεται να μένει η ικανή και αναγκαία συνθήκη. 
Στο νυχτερινό ουρανό του νησιού, ξέρουμε, τα άστρα είναι εκεί και είναι πολλά ακόμη και αν δεν μπορούμε να τα  μετρήσουμε. Το ίδιο και οι δυνατότητες των πολιτών. Ας μην μετρηθούμε. Στο μέτρημα μπορεί να βρεθούμε λίγοι και να αγχωθούμε. Ας το συνειδητοποιήσουμε. 

Καλή δύναμη Πέτρο!