Σχετικά

Εναλλακτικός ιστότοπος για την Τήνο και όχι μόνο, εκτεθειμένος σε μέρος που το προσβάλλει ο άνεμος και ορατός από όλους

Δευτέρα 30 Μαΐου 2011

«Γιαννούλης Χαλεπάς, η Κοιμωμένη μου», παρουσιάζεται στο θέατρο «Τέσσερις Εποχές»


«Γ. ΧΑΛΕΠΑΣ» Ένας ταπεινός της ελληνικής τέχνης.

Σε ηλικία 25 ετών δημιούργησε ένα εμβληματικό έργο για την ελληνική γλυπτική, την «Κοιμωμένη». Δώδεκα χρόνια αργότερα θα βρεθεί έγκλειστος στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας, για να επιστρέψει στον Πύργο της Τήνου , μετά από 14 χρόνια.
Αλλά κι εκεί το στίγμα της ψυχικής ασθένειας θα τον συνοδεύει. Θα είναι ο «τρελός του χωριού» που μάζευε τις γόπες των άλλων από το χώμα γιατί δεν είχε ούτε τσιγάρο, το μεγάλο «παιδί» για τα θελήματα των συγχωριανών του. Χρειάστηκε να πάει στα 65 του, να πεθάνει η μάνα του, να αναγεννηθεί  και να αρχίσει πάλι να δημιουργεί.
Σε αυτόν τον μεγάλο καλλιτέχνη, τον Γιαννούλη Χαλεπά, τον ιδιόρρυθμο γλύπτη που βίωσε στο έπακρο την απόρριψη από τον πιο κοντινό του περίγυρο, είναι αφιερωμένο το έργο του βραβευμένου συγγραφέα Γιώργου Α. Χριστοδούλου «Γιαννούλης Χαλεπάς, η Κοιμωμένη μου», που παρουσιάζετε στο θέατρο «Τέσσερις Εποχές»της Κυψέλης, Κυψέλης 15 τηλ. 2108812289. Τον ρόλο του γλύπτη ερμηνεύει ο Πέτρος Αποστολόπουλος, της μάνας του η Γιούλη Ζήκου, και της ανιψιάς η Ανδρομάχη Παπαδοπούλου. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι της Λαμπρινής Καρδαρά και την μουσική επιμελείται ο Κώστας Αγουρίδης.

«Αγανακτισμένοι Τηνιακοί »

Ήμαστε και εμείς εδώ! Λίγοι και καλοί! Το απόγευμα της Κυριακής  γύρω από την εξέδρα μαζευτήκαμε μετά από «πρόσκληση» μέσω fecebook. Υποτονική η συμμετοχή, κυρίως νέοι και δημόσιοι υπάλληλοι. Πολλοί, περισσότεροι στις γύρω καφετέριες. Με κιθάρες και συνθήματα ενάντια στην λαίλαπα του ΔΝΤ και της κυβέρνησης.
Παντελώς απόντες ΟΛΟΙ οι δημόσιοι άνδρες, (εκτός του Γρ. Κανακάρη).
Δώσαμε ραντεβού την επόμενη Κυριακή πιο οργανωμένοι, με κατσαρόλες και κουτάλες- κατά τα πρότυπα της Αργεντινής.

Κυριακή 29 Μαΐου 2011

Επιστολή συμπαράστασης στους «Αγανακτισμένους» από τον Μίκη Θεοδωράκη


Τη συμπαράστασή του στο κίνημα των «Αγανακτισμένων» εκφράζει με επιστολή του ο Μίκης Θεοδωράκης και ζητά «να φύγει η κυβέρνηση της ντροπής και όλο το πολιτικό προσωπικό που διαχειρίστηκε δημόσια αξιώματα, καταστρέφοντας, λεηλατώντας και υποδουλώνοντας την Ελλάδα».

Η επιστολή του κ. Θεοδωράκη έχει ως εξής:

«Χαιρετίζουμε τους δεκάδες, ίσως εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας, κυρίως νέους μας, που μαζεύτηκαν στις πλατείες όλων των μεγάλων πόλεων, διαδηλώνοντας την αγανάκτησή τους για το Μνημόνιο-μνημόσυνο, ζητώντας να φύγει η κυβέρνηση της ντροπής και όλο το πολιτικό προσωπικό που διαχειρίστηκε δημόσια αξιώματα, καταστρέφοντας, λεηλατώντας και υποδουλώνοντας την Ελλάδα. Η θέση όλων αυτών δεν είναι στη Βουλή, είναι στη φυλακή.
Χαιρετίζουμε τις πρώτες Γενικές Συνελεύσεις που πραγματοποιούνται στο κέντρο των πόλεών μας, τον άμεσο δημοκρατικό χαρακτήρα που πασχίζει να ανακαλύψει το πρωτοφανέρωτο κίνημα των νέων μας.
» Χαιρετίζουμε τους εργαζόμενους των δημόσιων επιχειρήσεων, που άρχισαν από χτες διαδηλώσεις, απεργίες και καταλήψεις, υπερασπιζόμενοι το κράτος μας, που χρειάζεται απελπιστικά, όχι την κατεδάφιση που προγραμματίζει το ΔΝΤ, αλλά τη ριζική του βελτίωση και μεταρρύθμιση.
» Με τις κινητοποιήσεις τους, οι εργαζόμενοι του Ταμιευτηρίου, της ΔΕΗ, του ΟΠΑΠ υπερασπίζονται τη δική μας περιουσία, την περιουσία του ελληνικού λαού, που επιχειρούν τώρα να λεηλατήσουν οι ξένες τράπεζες, μέσω μιας κυβέρνησης-μαριονέτας τους στην Αθήνα.
» Ο παραδειγματικά ειρηνικός χαρακτήρας των διαδηλώσεων απέδειξε ότι όταν η αστυνομία και οι προβοκάτορες δεν έχουν πάρει εντολή να επέμβουν, δεν ανοίγει μύτη. Καλούμε τους Έλληνες αστυνομικούς να μη δεχτούν να γίνουν τα όργανα των σκοτεινών δυνάμεων που θα θελήσουν ασφαλώς, σε κάποια στιγμή, να ματοκυλίσουν τους νέους μας και τους εργαζόμενους.
» Η θέση τους, το καθήκον τους και το συμφέρον τους είναι στο πλευρό του ελληνικού λαού, της ειρηνικής του διαμαρτυρίας και διεκδίκησης, είναι στο πλευρό της Ελλάδας και όχι στων ξένων δυνάμεων που υπαγορεύουν στη σημερινή κυβέρνηση την πολιτική της.
» Ένα χρόνο μετά την ψήφιση του Μνημονίου, και οι πέτρες ακόμα ομολογούν την αποτυχία του. Μετά από αυτή την εμπειρία δεν δικαιολογείται πλέον καμιά αυταπάτη. Ο δρόμος που πήρε και συνεχίζει η κυβέρνηση Παπανδρέου, υπό την καθοδήγηση των ξένων τραπεζών και υπηρεσιών, της Goldman Sachs και των Ευρωπαίων υπαλλήλων της, οδηγεί στην καταστροφή της Ελλάδας. Είναι επιτακτική ανάγκη να σταματήσει τώρα, είναι επιτακτική ανάγκη να φύγουν τώρα.
» Κάθε μέρα που περνάει οι πράξεις τους ομολογούν πόσο επικίνδυνοι είναι για τη χώρα. Διερωτώμεθα γιατί ο εισαγγελέας δεν έχει επέμβει ακόμα εναντίον του υπουργού Οικονομικών για τις νέες δηλώσεις του περί επικείμενης χρεοκοπίας και άδειων ταμείων. Γιατί δεν έχει επέμβει για τις δηλώσεις περί εξόδου από το ευρώ του Προέδρου του ΣΕΒ και της Επιτρόπου.
» Γιατί δεν έχει επέμβει για τη μαζική τρομοκρατία, με την οποία, μια χρεοκοπημένη κυβέρνηση, σε συνεργασία και καθ' υπαγόρευση της τρόικας, επιχειρεί ακόμα μια φορά να εκβιάσει τον ελληνικό λαό. Με τους Τιτανικούς, με τις εντατικές, με όλα αυτά που βγαίνουν και λένε για να τρομάξουν τους Έλληνες, κατάφεραν να εξευτελίσουν τη χώρα διεθνώς και να την οδηγήσουν πραγματικά στο χείλος της χρεοκοπίας.
» Αν ένας διευθυντής επιχείρησης μιλούσε για την επιχείρησή του με τον τρόπο που ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του μιλάνε για την Ελλάδα, θα σάπιζε τώρα πίσω από τα κάγκελα της φυλακής καταδικασμένος για βαριά απιστία.
» Απευθυνόμαστε και στους λαούς της Ευρώπης. Ο αγώνας μας δεν είναι μόνο αγώνας για την Ελλάδα, είναι αγώνας για μια ελεύθερη, ανεξάρτητη, δημοκρατική Ευρώπη. Μην πιστεύετε τις κυβερνήσεις σας, που λένε ότι τάχα εσείς βοηθάτε την Ελλάδα με τα λεφτά σας.
» Μην πιστεύετε τα χονδροειδή, εξωφρενικά ψέματα των βρώμικων εφημερίδων, που θέλουν να σας πείσουν ότι το πρόβλημα δημιουργήθηκε δήθεν γιατί οι Έλληνες είναι τεμπέληδες, όταν δουλεύουν, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας, περισσότερο από όλους τους Ευρωπαίους! Την κρίση δεν την προκάλεσαν οι εργαζόμενοι, την προκάλεσε και τη χρησιμοποιεί το μεγάλο χρηματιστικό κεφάλαιο και οι πολιτικοί στις υπηρεσίες του.
» Τις μεγάλες τράπεζες και μόνο αυτές βοηθάνε τα προγράμματα τους, δήθεν σωτηρίας, αυτές ακριβώς που επέβαλαν μέσω των πολιτικών και των κυβερνήσεων που έχουν εξαγοράσει, το οικονομικό μοντέλο που οδήγησε στη σημερινή κρίση. Δεν υπάρχει καμιά άλλη λύση από τη ριζική αναδιάρθρωση του χρέους όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά όλης της Ευρώπης.
» Δεν μπορεί οι τράπεζες και οι κάτοχοι χρήματος, που προκάλεσαν την κρίση, να μην πληρώσουν ούτε ένα ευρώ για τις ζημιές που επέφεραν! Δεν μπορεί οι τραπεζίτες να είναι το μοναδικό ασφαλές επάγγελμα στον κόσμο!
»Δεν υπάρχει καμία άλλη λύση από την αντικατάσταση του σημερινού οικονομικού μοντέλου της Ευρώπης, που είναι φτιαγμένο για να δημιουργεί χρέος, με επιστροφή σε μια πολιτική τόνωσης της ζήτησης και της ανάπτυξης, και τον προστατευτισμό, με δραστικό επανέλεγχο του Χρήματος.
»Ή τα Κράτη μας θα κυριαρχήσουν στις αγορές, ή αυτές θα τα καταπιούν, και μαζί τους η Δημοκρατία και όλα τα επιτεύγματα του ευρωπαϊκού πολιτισμού.
» Η Δημοκρατία γεννήθηκε στην Αθήνα, όταν ο Σόλων διέγραψε τα χρέη των φτωχών στους πλούσιους. Ας μην επιτρέψουμε τώρα στις τράπεζες να καταστρέψουν την ευρωπαϊκή Δημοκρατία, για να αποσπάσουν τα μυθώδη ποσά που οι ίδιες δημιούργησαν ως χρέος. Πως μπορεί να προτείνεται, για να διοικήσει την Κεντρική Τράπεζα της Ευρώπης, ένας άνθρωπος της Goldman Sachs... Τι είδους κυβερνήσεις, τι είδους πολιτικούς έχουμε στην Ευρώπη;
» Δεν σας ζητάμε να υποστηρίξετε τον αγώνα μας για λόγους αλληλεγγύης, ούτε γιατί στα δικά μας χώματα γεννήθηκε ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης, ο Περικλής και ο Πρωταγόρας, οι ιδέες της Δημοκρατίας, της Ελευθερίας και της Ευρώπης. Δεν ζητάμε ιδιαίτερη μεταχείριση γιατί υπομείναμε, ως χώρα, μια από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην Ευρώπη αγωνιζόμενοι για να μην επικρατήσει στην ήπειρό μας ο φασισμός.
» Σας ζητάμε να το κάνετε για το δικό σας συμφέρον. Αν αφήσετε τώρα την ελληνική, την ιρλανδική, την πορτογαλική, την ισπανική κοινωνία να καταστραφούν, στο βωμό του χρέους και των τραπεζών, θα έρθει σύντομα η δική σας σειρά. Δεν θα ευημερήσετε εν μέσω ευρωπαϊκών κοινωνικών ερειπίων. Εμείς αργήσαμε, αλλά ξυπνήσαμε. Ξυπνήστε κι εσείς.
» Ας φτιάξουμε μαζί μια νέα Ευρώπη της ανάπτυξης, της δημοκρατίας, της ευημερίας, της ειρήνης, αντάξια της ιστορίας, των αγώνων, του πνεύματός της. Αντισταθείτε στον ολοκληρωτισμό των αγορών, που απειλεί να διαλύσει την Ευρώπη κάνοντάς την Τρίτο Κόσμο, να βάλει τον ένα ευρωπαϊκό λαό εναντίον του άλλου, να καταστρέψει την ήπειρό μας, ξανακάνοντας επίκαιρο τον φασισμό».

Πηγη: http://www.tanea.gr

Σάββατο 28 Μαΐου 2011

"8 Γυναίκες Κατηγορούνται"

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΗΜΟΥ ΤΗΝΟΥ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΣΤΕΚΙ

Η Θεατρική Ομάδα "Θέαση" και το Καλλιτεχνικό Στέκι της Δημοτικής Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Τήνου, παρουσιάζουν το έργο - αστυνομική κωμωδία, του Ρομπέρ Τομά

"8 Γυναίκες Κατηγορούνται"

στην Eνοριακή αίθουσα Κάμπου, στις 28 - 29 & 30 Μαΐου 2011, στις 8.30 μ.μ.

Η είσοδος στο κοινό είναι ελεύθερη.

Περισσότερα ΕΔΩ


Πηγή: http://alalazontatopia.blogspot.com/

Παρασκευή 27 Μαΐου 2011

''αγανάκτηση'' και το... ''έλα μωρέ τώρα''!



“Αγανακτισμένοι Τηνιακοί”

ΟΙ ΤΗΝΙΑΚΟΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

Κοινοποίηση · Δημόσια εκδήλωση
Ώρα
Κυριακή, 29 Μάιος · 6:00 μ.μ. - 9:00 μ.μ.

Τοποθεσία
ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΑΝΤΑΝΑΣΣΗΣ (ΕΞΕΔΡΑ) ΤΗΝΟΣ

Δημιουργήθηκε από:

 


Γράφει ο Δημήτρης Χαλιώτης σήμερα στο nooz.gr:
Και τα δύο αποτελούν δομικά στοιχεία της ψυχοσύνθεσής μας. Ο Έλληνας ''αγανακτεί'' εύκολα (έστω και αν επιλέγει τις περισσότερες φορές να την εκφράσει εξατομικευμένα), αλλά ακόμα πιο εύκολα καταφεύγει στην αγαπημένη του ρήση ''έλα μωρέ τώρα!''...

Έλα μωρέ τώρα... το φακελάκι!
Έλα μωρέ τώρα... το ρουσφέτι! Έλα μωρέ τώρα... τα σκουπίδια (που θα κατεβάσει στον δρόμο ενώ ξέρει ότι υπάρχει απεργία!). Έλα μωρέ τώρα... το αυθαίρετο! Έλα μωρέ τώρα... το διπλοπαρκάρισμα (''Πέντε λεπτά θα κάνω! Ας περιμένουν!''). Έλα μωρέ τώρα... η διαδήλωση (''Και πού φωνάζουν, τι θα καταλάβουν;'')

Και την ίδια στιγμή αγανακτεί με το φακελάκι
(''Αν δεν ήταν η μάνα μου στο χειρουργείο, θα τον είχα καταγγείλει!''). Αγανακτεί με το ρουσφέτι (''Δημόσιος υπάλληλος; Λούφα κι άγιος ο Θεός, ε;''). Αγανακτεί με τα σκουπίδια (''Χολέρα θα πάθουμε!''). Αγανακτεί με τα αυθαίρετα (''Μα μέσα στο δάσος έχτισε;! Πάλι τα τσέπωσε η πολεοδομία!''). Αγανακτεί με το διπλοπαρκάρισμα (''Κοίτα, ρε, τον τύπο! Εγώ φταίω τώρα να του σπάσω το τζάμι;!''). Αγανακτεί με τη διαδήλωση (''Πάλι κλειστό το κέντρο; Δεν γίνεται άλλο αυτή η ιστορία!'').

Τον τελευταίο χρόνο αυτό το ''έλα μωρέ τώρα!'' συνδυασμένο με μία... παθητική αγανάκτηση παπασπαλίστηκε εντέχνως με ένα ''ενοχικό σύνδρομο'' που φρόντισαν να επικοινωνήσουν με συνέπεια οι επίσημοι ''αναλυτές - σχολιαστές'' των κεντρικών δελτίων ειδήσεων. "Μαζί τα φάγαμε"... ''Έτσι όπως τα κάναμε, τώρα θα τα λουστούμε!''... ''Τι μιλάς τώρα; Δεν έχεις κάνει κι εσύ τη λαμογιά σου στο παρελθόν;''... Και κάπως έτσι η αγανάκτηση γύρισε προς τον εαυτό μας. Το τέλειο άλλοθι.

Με τον Έλληνα στο χείλος της κατάθλιψης
, ανήμπορο να αντιδράσει, ξεκίνησε η ''καταιγίδα''... Απελευθέρωση των απολύσεων, περικοπή του βασικού μισθού, νέοι έκτακτοι φόροι, τέρμα οι συλλογικές συμβάσεις, παρελθόν το οκτάωρο, ιδιωτικοποίηση όλων των Δ.Ε.Κ.Ο. Με τη δαμόκλειο σπάθη από πάνω μας του ''αλλάζουμε ή βουλιάζουμε!'', ''ή έτσι ή πτωχεύουμε!'', ''θα μας διώξουν από την Ε.Ε.''... όλα είναι ανεκτά.

''20% κάτω ο μισθός σου και κομμένα τα δώρα και τα επιδόματα
! Βρισκόμαστε σε κρίση!'' σε πληροφορεί ο εργοδότης σου κι εσύ σκύβεις το κεφάλι γιατί είσαι πεπεισμένος ότι μαζί του τα έφαγες. Καμία αντίδραση. Αν σκεφτείς λίγο πιο ψύχραιμα δεν τα έχεις φάει μαζί του... Εσύ τη συλλογική σου σύμβαση έπαιρνες. Δεν μοιράστηκες ποτέ τα κέρδη της εταιρείας του, όταν εκείνη είχε.

''Τόσα χρόνια πήγαινες μπουζούκια!
Το γλεντάγαμε, ε;'' σε αποπροσανατολίζει ο έμπειρος σχολιαστής. Νέο ενοχικό σύνδρομο. ''Εγώ φταίω. Καταραμένα μπουζούκια!''... Κι εκεί που αυτοχαστουκίζεσαι, έρχεται και ο οικονομικός αναλυτής, σου αραδιάζει περίπου 300 νούμερα και ποσοστά που δείχνουν ότι είσαι ήδη ''΄νεκρός'', πανικοβάλλεσαι και λες το μεγάλο ''ναι'' στον εργοδότη σου. ''Έφταιξα. Θα πληρώσω.''...

Ενδιαμέσως πετάγονται και διάφοροι ''φωστήρες''...
''Γιατί είχες αντιδράσει το 2001 όταν πήγε η κυβέρνηση να περάσει το νέο ασφαλιστικό που θα σε έβγαζε σε μειωμένη σύνταξη στα 70;!''... Αν το σκεφτείς πάλι ψύχραιμα, εσύ τις εισφορές σου στο ασφαλιστικό ταμείο τις πλήρωνες κανονικά τόσα χρόνια, πώς έπεσε έξω το ταμείο; Όμως δεν μπορείς να σκεφτείς ψύχραιμα. Είσαι σε κατάθλιψη. Για όλα φταις εσύ! Έχεις αγανακτήσει με τον εαυτό σου.

Και κάπως έτσι, μετά από έναν και πλέον χρόνο μαζικής κατάθλιψης
, για πρώτη φορά η αγανάκτηση αλλάζει τροχιά και στρέφεται και κάπου αλλού πέρα από τον καθρέφτη σου. 20.000 κόσμος, με θαυμαστή αυτοοργάνωση μέσω των social media μέσα σε μία μέρα, κατεβαίνει στο Σύνταγμα. Όσοι βρεθήκαμε εκεί αντιληφθήκαμε τη διαφορά από άλλες πορείες και διαδηλώσεις. Συγκλονιστική ανομοιογένεια στο πλήθος. Από το νεανικό κοινό του Star μέχρι τον παππού με το εγγόνι του. 

Αμέσως σε όσους κοιτάζουν ακόμα ως παθητικοί θεατές ξυπνάει το ''έλα μωρέ τώρα''...
''Το ότι διαδηλώνουμε, δε σημαίνει ότι ξυπνήσαμε κιόλας. Μπορεί να κοιμόμαστε και όρθιοι!'' σχολιάζει κάποιος στο facebook. Κάποιοι σπεύδουν να χλευάσουν... ''Μας την είπαν οι Ισπανοί, αλλιώς δε θα κάναμε τίποτα!''. Κάποιοι ακόμα βασανίζονται από τα συμπτώματα της κατάθλιψης. ''Ο καθένας έχει να απαντήσει και στην εσωτερική του αντιπολίτευση.'' γράφει πολύ εύστοχα διακεκριμένη συνάδελφος και φίλη στο facebook.

Και υπάρχουν κι αυτοί που αρθρογραφούν μανιωδώς εναντίον των κινητοποιήσεων
, που τα περισσότερα τηλεοπτικά κανάλια υποβαθμίζουν (περιμένοντας τα πρώτα ''επεισόδια'' για να αφιερώσουν το μισό τους δελτίο!), χρησιμοποιώντας τη γνωστή ''καραμέλα''... ''Δεν υπάρχει στόχος! Πού οδηγεί όλο αυτό; Μετά τι; Ποια είναι η ατζέντα; Ποια είναι η ρεαλιστική αντιπρόταση;''

Το ξέρουν το παιχνίδι και προσπαθούν να σε παρασύρουν στο γήπεδό τους.
Εξαιρετικά έξυπνη τακτική. Φυσικά κι εσύ, ο ''αγανακτισμένος'' (συναίσθημα το οποίο δεν συμπεριλαμβάνει τη λύση!), δεν είσαι σε θέση να τους αντιπροτείνεις ένα άλλο βιώσιμο οικονομικό πρόγραμμα διακυβέρνησης της χώρας. Αν ήσουν σε θέση να κυβερνούσες ήδη εσύ! Ως αγανακτισμένος πρωταρχικός σου στόχος είναι να πιέσεις τους κρατούντες να σου αντιπροτείνουν μία άλλη λύση, από αυτή που σου παρουσιάζουν ως μονόδρομο. Το νόμισμα έχει πάντα δύο πλευρές. Κι αυτό είναι κανόνας.

Και για να μη νιώθεις αδαής, αγαπητέ ''αγανακτισμένε''
. Ούτε αυτοί που όλη την ώρα θεωρητικολογούν και σου ζητάνε να αντιπροτείνεις λύσεις, ξέρουν γιατί υποστηρίζουν τις θέσεις της κυβέρνησης. Τους έχουν πει ότι πτωχεύουμε. Ότι έτσι μόνο μπορούμε να σωθούμε. Και το παπαγαλίζουν. Αν τους ρωτήσεις συγκεκριμένα θα ακούσεις σκόρπιες σκέψεις και ιδέες... Και είναι πολύ φυσιολογικό. Δεν μπορεί η οικονομική σωτηρία της χώρας να συζητηθεί ρεαλιστικά ανάμεσα σε μοιρασμένο όχλο. Δεν είναι ένας διάλογος που τρώγοντας καλαμαράκια στην ταβέρνα θα καταλήξουμε στη λύση του προβλήματος.

Και φυσικά, κανείς από όλους τους ''διαφωνούντες'' με την άναρχη αγανάκτηση δεν μπορεί να σου απαντήσει πού οδηγεί ο δικός του δρόμος, ο δρόμος του καναπέ... Αλλά - ιστορικά και μόνο - είναι βέβαιο ότι ποτέ δεν οδήγησε σε καλύτερες μέρες...
Διαβάστε επίσης:
·                                 Το μήνυμα του «Αγανακτισμένου»
·                                 Αγανακτώντας με τους "αγανακτισμένους"
·                                 "Αγανακτισμένοι" ημέρα 1: Η πλατεία ήταν γεμάτη
·                                  Πανευρωπαϊκό κάλεσμα "Αγανακτισμένων"