Μάλλον νικηθήκαμε!

«Μνημόνια», « εφαρμοστικοί», « μέτρα» κλπ. Είναι ακόμα εδώ. Πριν ένα χρόνο λαοθάλασσες στις πλατείες και στους δρόμους της χώρας. Φέτος; Όλα είναι ήσυχα. Μάλλον νικηθήκαμε. Ντροπή μας! Δείτε αυτό το video:

"Nothing would be worse than getting back to "normal"

 Απο το :alexiptoto

Kαταργούνται Οργανισμοί. Γιατί;

Ακόμα δεν ορκίστηκε ο δοσίλογος, συνεχίζουν ακάθεκτοι το σχέδιο καταλήστευσης του λαού και καταστροφής της χώρας.

 Καταργούνται ή συγχωνεύονται 60 Οργανισμοί, χωρίς καμιά αντίρρηση, χωρίς καμιά επαναδιαπραγμάτευση με τους τοκογλύφους.

Στους φορείς αυτούς δουλεύουν πάνω από 3.000 συνάνθρωποι μας.

Προσέξτε τώρα την τύχη των εργαζομένων, έχει ενδιαφέρον :

Οι συμβασιούχοι θα χάσουν τη δουλειά τους, οι συμβάσεις μετά τη λήξη τους δεν ανανεώνονται ή θα προσμετρούνται, αν πάρουν κανένα, ως νέες προσλήψεις.
Οι μόνιμοι υπάλληλοι θα μετατάσσονται σε άλλον οργανισμό του Δημοσίου. Η μετάταξη θα είναι υποχρεωτική. Ο υπάλληλος θα πρέπει να αποδεχθεί τη νέα θέση αλλιώς θα βρεθεί στο δρόμο. 

Το πλεονάζον προσωπικό που δεν μπορεί να μεταταχθεί τίθεται σε καθεστώς εφεδρείας για 1 χρόνο, λαμβάνοντας το 60% του μισθού και μετά θα απολύεται.

Το πιο άσχημο είναι ότι οι μετατάξεις θα θεωρούνται προσλήψεις και θα υπάγονται στον κανόνα 1 πρόσληψη - 5 ή 10 (αυτό παίζεται) αποχωρήσεις.
Δηλαδή θα μείνουν το πολύ 600 και 2.400 θα γίνουν άνεργοι.

Ξέρω τι θα πεις μικροαστέ. Στον ιδιωτικό τομέα τι γίνεται, για τον τρόπο που μπήκαν στο δημόσιο κλπ.  Έχεις δίκιο σ’ ότι αφορά το ρουσφέτι. 

Αναρωτήσου όμως, αν σε συμφέρει εσένα, που είσαι άνεργος το να προσθέτουν 3.000 και πλέον νέοι άνεργοι, (2.400 απολυμένοι και 600 που δεν θα προσληφθούν λόγω μετάταξης των υπαλλήλων), με προϋπηρεσία οι περισσότεροι. Αν συμφέρει τον επιχειρηματία, που βλέπει τον τζίρο να μειώνεται, να μην έχουν μισθό να αγοράσουν άλλες 3.000 οικογένειες. 

Πολλοί απ αυτούς έχουν δάνεια, που τα πήραν γιατί ήταν δημόσιοι υπάλληλοι. Θα μπορούν να τα αποπληρώσουν; Η θα τους πάρουν τα σπίτια οι Τράπεζες και θα έχουμε χιλιάδες ανθρώπους να ζουν από τα συσσίτια άστεγοι;
Ναι ξέρω μικροαστέ. Τα χει πει κι ο Πάγκαλος. Χαραμοφάηδες κοπρίτες κλπ. Μίλησε βέβαια ο «πετυχημένος», αυτός που πληρώνονταν από το λαό, για να καταστρέψει τη χώρα. Καλύτερα μην πω περισσότερα, περιμένω το λαό να τον ευχαριστήσει κατάλληλα για όσα έκανε. Τα παλιά (ΙΜΙΑ, ΟΤΣΑΛΑΝ) και τα νεότερα (ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ). Του χρωστάμε τόσα πολλά άλλωστε.

Ρίξε μια ματιά στους Οργανισμούς που καταργούνται.

Εταιρεία Έρευνας και Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης "Σύνθεση" Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Ανάπτυξης και Ψυχοθεραπείας "Αθήνα" Ειδικό Ταμείο Οργάνωσης Συναυλιών της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης, Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες Κοινωνικές Συνεταιριστικές Δραστηριότητες Ευπαθών Ομάδων "Έδρα" Ομοσπονδία Άρσης Βαρών Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας "Αλθαία Αθλητικό Κέντρο Χανίων ΟΚΕ, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, "ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ" Εταιρεία Νόσου Αλτσχάιμερ Εθνικό Κέντρο Επαγγελματικού Προσανατολισμού, "Συν-ειρμός" Ωδείο Αθηνών Φορέας Διαχείρισης Δρυμού Σαμαριάς Εστία Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης ΙΑΣΙΣ Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Κέντρο Διαπολιτισμικής Ψυχιατρικής Περίθαλψης Λαογραφικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης Κέντρο Έρευνας Περίθαλψης Σακχαρώδη Διαβήτη.

Παρατηρείς ότι τα περισσότερα, εκτός από κάποια που αφορούν αθλητισμό και τέχνες – πολιτισμό, αφορούν τη υγεία. Σε ρωτώ λοιπόν. Αυτοί που εξυπηρετούταν από αυτούς τους οργανισμούς έγιναν καλά; Τι θα γίνουν; Θα έχουν την φροντίδα των Νοσοκομείων, που τους λείπουν ως και τα απαραίτητα λόγω περικοπών;

Ιφιγένεια εν μνημονίω

Ο Αγαμέμνονας καλεί την κόρη του στην Αυλίδα με το πρόσχημα τον γάμο της με τον Βασιλέα Αχιλλέα. Με την άφιξή της όμως αποκαλύπτεται ο πραγματικός σκοπός που δεν είναι άλλος από την θυσία της στην θεά Άρτεμη ώστε να εξασφαλιστεί ο ευνοϊκός άνεμος κατά τον απόπλου για την Τροία.  Με ένα στρατό που στασιάζει, ο Βασιλέας Αγαμέμνονας θα ξεπεράσει κάθε δισταγμό και προτάσσοντας «το καλό της πατρίδος*» και την «εύνοια των θεών», θα εναποθέσει στον βωμό την θυγατέρα του, στην οποία μάλιστα ο ίδιος θα καταφέρει το μαχαίρι…¹

Πολλοί θα σπεύσουν να πουν ότι ο Αγαμέμνονας υπερβαίνει ανθρώπινο τον εαυτό του και κάνει την μέγιστη αλτρουιστική θυσία. Η θυσία όμως της κόρης του, αποτυπώνεται στην ιστορία, απλώς σαν εγωιστική. Αλτρουιστική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η συμπεριφορά της ίδιας της Ιφιγένειας που αποδέχεται την μοίρα της να πεθάνει. Θα ήταν μια ενδεχόμενη «αποστασία» της Ιφιγένειας κατ’ αντιστοιχία εγωιστική πράξη;

Πανταχόθεν εμφανίζονται «γνωστικοί», «αποστασιοποιημένοι αντικειμενικοί κριτές», «κάτοχοι της αλήθειας», που αναπαράγουν το ίδιο αυτό επιχείρημα: «-Δεν έχετε επιχειρήματα, δεν έχετε σχέδιο.» Χρησιμοποιώντας το αποπροσανατολιστικό αυτό τέχνασμα, υπεκφεύγουν της ουσίας: Να επιχειρηματολογήσουν πάνω στο δικό τους σχέδιο. Εκείνο της διάσωσης της χώρας μέσω της θυσίας μιας ολόκληρης γενιάς. Εκείνο της ισοπέδωσης μιας αξιοπρέπειας. Εκείνο του ορυμαγδού των εργατικών κατακτήσεων. Εκείνο του εθνικού ξεπουλήματος. Συνοδευτικά, παραθέτονται οι έννοιες της «ανάπτυξης» (επιτηδευμένα συγκεχυμένης), της οικονομικής επανεκκίνησης (πλαισιωμένης από ανακόλουθες πράξεις), του ζημιογόνου κρατισμού (αποδεσμευμένου αιτιών)  και τόσων άλλων πετυχημένων (ομολογουμένως) όρων που δεν εξήγησαν ποτέ το δια ταύτα…  

Αξιοπερίεργο (συγχωρέστε μου την εξωτερίκευση) είναι πως εκείνοι που μας έφεραν εδώ, τώρα θα μας σώσουν. Για χρόνια κατείχαν την εξουσία και σπατάλησαν εθνικούς και κοινοτικούς πόρους χωρίς να δημιουργήσουν τις αντίστοιχες υποδομές, χωρίς να ενισχύσουν την αποδοτικότητα σε κάθε παραγωγική δραστηριότητα, χωρίς να βελτιώσουν τις παρεχόμενες υπηρεσίες και την ποιότητα και χωρίς να προετοιμάσουν τους πολίτες για αυτό που ακολούθησε. Την ίδια στιγμή, οι στρατιές πιστών που δημιούργησαν μέσα από ένα παιχνίδι δούναι και λαβείν (λαβείν λιγότερο) , σε πολλές περιπτώσεις ακόμη τους ακολουθούν, ανίκανοι ακόμη και να ασκήσουν αυτοκριτική. Σε άλλες πάλι, «αποστασιοποιούνται».

Αξίζει τελικά η αυτοθυσίας μιας γενιάς; Ποιος είναι αυτός που κοστολογεί ανθρώπινες ζωές; Ποιος είναι εκείνος που μπορεί να βάλει σε ζυγό τα οφέλη και τις ζημιές μιας οικονομικής συναλλαγής και ποιος τελικά μέμφεται την αντίσταση εκείνων που δεν αποδέχονται  αυτή την ανταλλαγή. Πόσο μάλλον όταν η τελευταία προϋποθέτει μια θυσία προς όφελος μια παραπαίουσας πολιτείας. Είναι εγωισμός η μη αποδοχή της μοίρας που συντάσσεται σε γραφεία, υπό την επιρροή των οικονομικών αγορών, ή αντίσταση;

Θα προτιμούσα η κριτική των «μεγαλόστομων» υποστηρικτών του μνημονίου να περιορίζεται σε ένα από τα δύο επίπεδα που δημιουργούνται: Είτε στο μεν της εγωιστικής ανθρώπινης φύσης, πλαισιωμένης από μη ευγενή, ζωώδη ένστικτα επιβίωσης,  είτε στο δε της «ανανθρώπινης» ισορροπίας των αγορών, υπό την παρατήρηση ότι η μεν πρώτη δημιούργησε, η δε δεύτερη δεν μας έχει πείσει ούτε καν για την αναγκαιότητά της.
Αλληλούια, για τον αδύναμο άνθρωπο ενός ΕΓΩ παραδεκτού και Ανάθεμα για μια υποταγή σε πρασινοκόκκινα βελάκια ενός χρηματιστηρίου: Θα αντισταθώ ακόμη κι αν αυτό το αντιλαμβάνεστε ως προσωπικό όφελος. Θα αντισταθώ για εκείνο το δικαίωμα, που διατηρώ στο ακέραιο,  να πιστεύω πως ο κόσμος μπορεί να αλλάξει. Θα αγωνιστώ για τον εγωισμό μου, όπως αυτός επιβεβαιώθηκε στην σύγχρονη Δαρβινική / εξελικτική θεωρία. Και τελικά μέσα από κάποιο από τα ΕΓΩ που στέκονται στο πεδίο της ίδιας μάχης, να υποκλιθώ στον αλτρουισμό της ουσίας: Δεν παλεύω μόνο για’ μένα και για το λόγο αυτό δεν θα παλεύω μόνος…  

Τι κι αν φυσήξει με το αίμα της Ιφιγένειας… Ένας Αγαμέμνονας θα έχει χάσει την κόρη του!

ΥΓ: Δεν μέμφομαι εκείνους που διοίκησαν, αναγκαστικά για κάποιο κακό που έκαναν στην χώρα, αλλά και για το καλό που "απέφυγαν"! Καταφανέστατο παράδειγμα πρώην νομάρχης – εδέησε ο Ύψιστος (μετά των πρεσβειών των επί γής "αδελφοτήτων") και επανέκτησε την βουλευτική του ιδιότητα – του οποίου το θετικό έργο στην Νομαρχία (από θητεία διπλή), κανείς δεν μπορεί να ανακαλέσει!
Αυτό σας καταλογίζω ως προδοσία: την σπατάλη του χρόνου μας, και την υποθήκη του μέλλοντός μας. Κι αν αντιδράτε στον όρο «προδοσία», εξηγούμαι: Αν δεν είναι προδοσία (δεν υπήρχε δόλος και σχέδιο), αν δεν είναι πλιάτσικο (δεν υπήρξε προσωπικό όφελος), τότε σας καταλογίζω την αδιαφορία και την ανικανότητα και μαζί την εκποίηση μιας γενιάς, χρέος στην αυτή ανικανότητα, της οποίας ανάξιοι είστε και να παραδεχτείτε σαν «βιογραφικό περιουσιολόγιο».


ΥΓ2: Παράλληλα, να υπενθυμίσω πως οι πατριώτες, ενώ προτάσσουν το εθνικό συμφέρον, χτυπούσαν την ίδια την χώρα με τις αλλεπάλληλες δηλώσεις τους για έξοδο από το Ευρώ.

ΥΓ3:Επαναδιαπραγμάτευση δεν δύναται να κάνει κανείς Αγαμέμνονας… εκείνος που έκανε την παράδοση, μόνο «επαναπαράδοση» μπορεί να κάνει…

¹Αργότερα  αποδεικνύεται βέβαια πως όλα έγιναν για τον Χρυσό (περίεργο…), αλλά και το τέλος του Αγαμέμνονα δεν θα είναι αντάξιο της θυσίας που έκανε… Βέβαια, αυτόν δεν τον αποτέλειωσε η Ντόρα…

Ο Τατούλης πούλησε τους υδάτινους πόρους της Πελοποννήσου!

Φαίνεται πως, παρά την καταδίκη των δοσίλογων κυβερνήσεων από τον ελληνικό λαό, ο δωσιλογισμός και η παράδοση της χώρας και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της στους ξένους επικυρίαρχους δίνει τη σκυτάλη σε «άξιους» συνεχιστές.


Ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Πέτρος Τατούλης, πιστός στα κελεύσματα και τα δόγματα που επιβάλλουν η τρόικα, οι Γερμανοί και το Δ.Ν.Τ. προχώρησε στην υπογραφή σύμβασης παραχώρησης όλων των υδάτινων πόρων της Πελοποννήσου στην (προς το παρόν υπό δημόσιο έλεγχο και οσονούπω ιδιωτική Ανώνυμη Εταιρεία) Ε.Υ.Δ.Α.Π. Α.Ε. την ίδια στιγμή που ετοιμάζουν και προωθούν την πώλησή της σε γαλλικά ιδιωτικά συμφέροντα.

Η κίνηση αυτή είναι η απαρχή της παράδοσης των φυσικών πόρων της χώρας σε ξένους επικυρίαρχους και εντάσσεται στα πλαίσια της δημιουργίας των «περίφημων» Ελεύθερων Οικονομικών Ζωνών (ΕΟΖ). Φαίνεται πως ο κ. Τατούλης θέλει να είναι αυτός που θα παραδώσει το πρώτο κομμάτι της ελληνικής επικράτειας σε ξένα συμφέροντα. Παράδοση τμήματος της ελληνικής επικράτειας με το ψευδεπίγραφο …….«Ελεύθερη» Οικονομική Ζώνη όταν όλοι γνωρίζουν ότι στο τμήμα αυτό οι συνθήκες διαβίωσης, εργασίας, νομοθεσίας, φορολογικής πολιτικής, αναπτυξιακής πολιτικής κ.ά. θα υπόκεινται στην απόλυτη δικαιοδοσία της κάθε ξένης εταιρείας που θα εκμεταλλεύεται την περιοχή. Το ελληνικό κράτος θα είναι ανύπαρκτο – βάσει υπογεγραμμένων συνθηκών – χωρίς κανένα δικαίωμα παρέμβασης και ελέγχου. Με άλλα λόγια ο διαμελισμός της χώρας σε…. κρατίδια εταιρειών, είναι το «αναπτυξιακό» όνειρο του κ. Τατούλη και όλων όσων εξακολουθούν να προσκυνούν το ΕΥΡΩ, τα μνημόνια και τους δανειστές.

Εν ολίγοις θα καταφέρουν να δημιουργήσουν μερικά Μπαγκλαντές μέσα στη χώρα μας, με Έλληνες εργαζόμενους που θα ζουν σαν οικονομικοί μετανάστες στον ίδιο τους τον τόπο.

Την αρχή την κάνει ο κ. Τατούλης!

Θα πρέπει να γνωρίζει, όμως, ότι με αυτό τον τρόπο κάνει και την αρχή της διαδικασίας της απολογίας του απέναντι στον ελληνικό Λαό, όταν - σύντομα - θα κλιθούν να λογοδοτήσουν πολλοί, για εθνική μειοδοσία.

            

αμα δεν ταιριαζανε δεν θα συμπεθεριαζανε...