Ανασκόπηση 2013

Το 2013 τέλειωσε. Μας αφήνει στο 2014 μάλλον με λιγότερες προσδοκίες απ’ ότι μας παρέλαβε από το 2012. Εκεί που οι προσδοκίες είναι λιγότερες λένε, γιγαντώνεται η ελπίδα. Εγώ όμως τυχαίνει να είμαι φανατικός εχθρός της ελπίδας και κάθε είδους παθητικής προσμονής. «Ελπίζω» σε μια κοινωνία που θα αντικαταστήσει την ελπίδα με την συνείδηση. Πιστεύω στον άνθρωπο, ελεύθερο και στις δυνατότητές του. Παρόλο που δεν φαντάζομαι την πρόοδο ως μία διαδικασία ανάδρασης (που το υποκείμενο δρα, βλέπει τις συνέπειες της δράσης του και κατόπιν δρα πάλι για να τις διορθώσει), είμαι σίγουρος πως η ιστορία μας διδάσκει. Σε μικρότερο βαθμό και η μικρή μας ιστορία (γιατί ο μικρόκοσμος της Τήνου μπορεί να είναι στο κέντρο της ζωής μας αλλά σίγουρα δεν είναι το κέντρο του κόσμου). Έτσι, συντηρώντας την μικρή παράδοση που δειλά ξεκίνησε πέρυσι θα επιχειρήσω μια σύντομη ανασκόπηση για την χρονιά που πέρασε.

Ποιος είναι ο τρόπος που επέλεξα για δεύτερη φορά να κάνω την ανασκόπηση; Ανοίγοντας τα τηνιακά διαδικτυακά μέσα και πατώντας εκατοντάδες φορές το “back”. Πριν ξεκινήσω έριξα μια ματιά στην περσινή αντίστοιχη ανάρτηση αλλά και στις προβλέψεις που είχαμε κάνει για το 2013 με τον χιουμοριστικό καζαμία μας. Ίσως γι’ αυτό το λόγο δυσκολεύτηκα πολύ να ξεχωρίσω τις σημαντικές ειδήσεις κάθε μήνα. Δεν αλλάζει τίποτε στην ροή του χρόνου ή ακόμη κι αν αλλάζει, η μικρή πραγματικότητά μας δεν επηρεάζεται και πολύ:

Γενάρης 2013:
Το Ξάνεμο εύχεται καλή χρονιά με ανατροπή… Παραμένει ευχή! Τον πρώτο μήνα του έτους το Ξάνεμο περνά την δική του περιπέτεια. Μια δικαστική περιπέτεια με αίσιο τέλος. Για το μικρό νησί μας, ακόμη και αν δεν συμφωνούν όλοι οι αναγνώστες με αυτό, η δικαστική περιπέτεια του Ξάνεμου αποτέλεσε κεντρικό θέμα συζήτησης για τον μήνα Γενάρη. Στα θετικά μένει η συμπαράσταση πολλών φίλων και αναγνωστών. Τον ίδιο μήνα δεν ξεχνάμε τις πολλαπλές αναφορές στο συμβόλαιο που υπέγραψε ο Δήμος Τήνου για τις αεροδιακομιδές με ιδιωτική ασφαλιστική εταιρία και τα πολλές φορές απαξιωτικά σχόλια για το ΕΚΑΒ.
Τον Γενάρη επισκέπτεται την Τήνο ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ Πάνος Καμμένος και ανοίγουν τα γραφεία του κόμματος στο νησί.

Φλεβάρης 2013:
Η Τήνος δε καταφέρνει να εκπροσωπηθεί στην Eurovision που ακόμη γίνεται με την επιμέλεια της ΕΡΤ. Ελπίζουμε η ΔΤ να επαναφέρει την συνεργασία για την Eurovision με την Δάφνη Μπόκοτα που τόσο μας έχει λείψει. Ο πολιτευτής της ΝΔ – «Κυκλαδίτης Τζήμερος» αποφασίζει να γράψει για την «επένδυση» στις σκουριές Χαλκιδικής και την αντίδραση των κατοίκων που στερούν θέσεις εργασίας (σνιφ) από την χώρα…  Είχε δίκιο! Πόσο διαφορετική θα ήταν η Ελλάδα αν είχαμε αφήσει την ανάπτυξη να σκάψει τον τόπο μας αφήνοντας πίσω κυάνιο;

Μάρτης 2013:
Η εκλογή του πάπα κλέβει για λίγο την παράσταση μέχρι που μαύρος καπνός βγαίνει πάνω από την μονάδα αφαλάτωσης. Βιαστικές φήμες κάνουν λόγο έως και για δολιοφθορά, κάτι που δεν επιβεβαιώνεται από την πυροσβεστική υπηρεσία και την ΔΕΗ. Η βλάβη αποκαθίσταται και λευκός καπνός ανακοινώσεων μας ενημερώνει χαρμόσυνα πως «έχουμε αφαλάτωση». Τον Μάρτιο γίνεται και στο νησί ομιλία του θεολόγου κ. Αργυρόπουλου με θέμα «Χριστιανισμός και Ναζισμός» αλλά από το ιερατείο το ενδιαφέρον και η συμμετοχή είναι μηδαμινά καθώς εκείνη την εποχή ακόμη η χρυσή αβγή είχε σοβαρό κομμάτι… Τον ίδιο μήνα καταγράφει η περιφέρεια τις παράνομες πινακίδες στο οδικό δίκτυο. Ανακοινώνεται πρόστιμο αλλά δεν εφαρμόζεται ως σήμερα. Όπως έλεγε και ένα παλιό διαφημιστικό για την προώθηση της απογραφής με τον Σπύρο Παπαδόπουλο: «Γιατί ωραίοι είμαστε, αλλά πόσοι είμαστε;»

Απρίλης 2013:
Τον Απρίλη ο Τ.Τ. γίνεται μέλος των ΑΝΕΛ! (Και κανείς δεν λέει πως δεν έχει δικαίωμα ή λόγο να το κάνει, όμως υπερασπίζονταν με θέρμη το μνημόνιο για ένα σχεδόν χρόνο, θα αρκούσε λίγο αυτοκριτική…). Τον ίδιο μήνα ο Μητροπολίτης κάνει μαθήματα και προτάσεις οικονομικής διαχείρισης στης Εθνική Τράπεζα! (Θεία οικονομία!). Η αγαπημένη οργάνωση ΟΝΝΕΔ Κυκλάδων κάνει εκδήλωση στο νησί για την «γαλάζια ανάπτυξη» (που έχει τις ρίζες της στην ζήλια της «πράσινης ανάπτυξης» του Γιώργου Παπανδρέου του νεότερου του μνημονιοφόρου). Στην εκδήλωση συμμετέχει και η πρώην βουλευτής κ. Τσόκλη (που ψήφισε μνημόνιο Ι, μεσοπρόθεσμο κτλ για να μην χάνεται η ιστορική συνέχεια…).

Μάης 2013:
Οι καθηγητές επιστρατεύονται και στο νησί πριν καν η απεργία ξεκινήσει! Ακόμη κι όσοι είχαν ψηφίσει κατά της απεργίας… Το μνημόνιο συνεχίζει δημοκρατικά την «μεταρρύθμιση» στην χώρα μας. Στην Τήνο συνεχίζονται οι σαπουνόπερες.
Τον μήνα Μάη επισκέπτεται την Τήνο ο περιφερειάρχης κ. Μαχαιρίδης και δίνει συνέντευξη στο Ξάνεμο. Μεταξύ άλλων δηλώνει υπέρ της πράσινης ανάπτυξης όπως πολύ καλά είχαν μάθει όλοι οι της πράσινης λαίλαπας σε ειδικό σεμινάριο.Επίσης τον μήνα Μάη ενημερωνόμαστε μέσω του διαδικτύου πως την Τήνο επισκέπτεται η Νατάσσα με τα παιδιά – ελπίζουμε πως ο άνθρωπος που συνέταξε την είδηση απλά δεν μπόρεσε να δει την διακριτική φιγούρα του πρώην πρωθυπουργού γιατί θα ήταν κρίμα να πέρασαν το ΣΚ τα παιδιά μόνα τους.

Ιούνης 2013:
Ο κύκλος της δημοκρατικής συγκυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη κλείνει με το κλείσιμο της ΕΡΤ (ευτυχώς έλαβε τέλος και η ρεμούλα στην χώρα έτσι). Στο εξής οι Σαμαράς-Βενιζέλος μένουν μόνοι τους αλλά ο Φώτης-ωσεί-παρών θα είναι εκεί όποτε χρειαστεί να ψηφίσει κάτι. Η κυβέρνηση ίσα που πρόλαβε να γιορτάσει και την επέτειο της από τις εκλογές του 2012. Στην Τήνο, ο αντιμνημονιακός δήμος (γιατί να φοβόμαστε  να το λέμε πια) παίζει την μαυρισμένη από την μνημονική κυβέρνηση ΕΡΤ στο τοπικό κανάλι για μία και κάτι εβδομάδα. Μετά δεν χρειαζόταν άλλο. Το κοινωνικό φαρμακείο μπαίνει σε λειτουργία (κάπου πρόσφατα είδα ένα τίτλο σε δημοσίευση «ο δήμαρχος σκοράρει και με αυτογκόλ»).
Την Τήνο επισκέπτεται τον μήνα Ιούνιο ο φουσκωτός τύπος με τα πάλλευκα δόντια και μια χαζογκόμενα (συγχωρέστε με και πάλι για τον όρο «γκόμενα»).

Ιούλης 2013:
Έρχεται στην Τήνο η Μενεγάκη. Τι θέλετε κι άλλο;

Αύγουστος 2013:
Ακόμη και οι μεγάλοι δικηγόροι καμιά φορά αστοχούν. Άμα τους βαρέσει ο ήλιος του Αυγούστου και ο μεγαλοϊδεατισμός. Πέρυσι είχαμε γράψει «Την ιστορία την γράφουν οι νικητές, την υστερία τα τσιράκια τους».
Επισκέπτεται την Τήνο η Φαίη και κάτι φίλες της στο instagram… Κολυμπά στα νερά του νησιού και στο σύνολό της η εκκλησιαστική κοινότητα σκέφτεται πως ίσως δεν χρειάζεται πλέον να πέσει ο σταυρός στην θάλασσα για να αγιάσει τα νερά για τρία χρόνια!

Σεπτέμβρης 2013:
Μια δολοφονία όπως φάνηκε δεν ήταν αρκετή για καταλάβουν οι 450.000 ψηφοφόροι της χρυσής αβγής ότι είναι συνένοχοι. Η κυβέρνηση όμως αναγκάζεται να πάρει μέτρα και τα ΜΜΕ ανακαλύπτουν ξαφνικά τον τροχό. Δυστυχώς οι θεατρινισμοί και τα κενά περιεχομένου δελτία ειδήσεων, κάθε άλλο παρά την πραγματική φύση της ναζιστικής οργάνωσης αποκαλύπτουν. Στην Τήνο, τα μέσα αφιερώνουν 5-6 αναρτήσεις. Για τις επίσκεψη του Λιάγκα και της γυναίκας του ακόμη μπορείς να βρεις περισσότερες…
Ο πρωθυπουργός αναγγέλλει το γρήγορο internet! Για τον μέσο τηνιακό αυτή η ανακοίνωση είναι αρκετή για να τον κρατήσει εφησυχασμένο ενώ παράλληλα αρχίζει η συζήτηση για την κατάθεση και ψήφιση νόμου φορολογίας των αγροτεμαχίων! Από λάθος ο δήμος ανακοινώνει πιο μετά ότι στην Τήνο δεν μπορεί να αμφισβητείται η ιδιωτική ιδιοκτησία: Εδώ κάνουμε τα πάντα να τους τα χαρίσουμε για να μην χρειαστεί να τα πληρώσουμε του χρόνου! Τον ίδιο μήνα πραγματοποιείται εκδήλωση για τον Κ. Καστοριάδη. Πολλά ακούστηκαν εκεί, αλλά εκείνοι που δεν ήθελαν να ακούσουν απλά έκλεισαν τα αυτιά τους. Οι ίδιοι σε άλλες περιπτώσεις καπηλεύονται τον όρο «χειροποίητο νησί»…

Οκτώβρης 2013:
Την Τήνο επισκέπτεται η ανάπτυξη… Ήδη από το καλοκαίρι δεκάδες αναδημοσιεύσεις έκαναν λόγο για την αύξηση των τουριστών και το ευνοϊκό κλίμα και την πολύ καλή δουλειά της υπουργού μας… Παραφράζοντας τον Τόλκιν: «Μπορείς να το δεις στα μάτια των επιχειρηματιών του τουρισμού στο νησί, μπορείς να το νιώσεις τα βράδια στην παραλία, μπορείς να το μυρίσεις σε όλες σχεδόν τις οικονομικές συναλλαγές». Και οι Ρώσοι αυτά τα ελπιδοφόρα μηνύματα διάβαζαν και κατέκλυσαν κατά χιλιάδες το νησί.

Νοέμβριος 2013:
Το μήνα Νοέμβριο το Ξάνεμο δημοσιεύει την ανοικτή πρό(σ)κληση για τις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, ουσιαστικά προτρέποντας για την δημιουργίας αυτοδιοικητικού σχήματος όπως και 3 και κάτι χρόνια πριν. Εκδηλώνεται έτσι μια προσπάθεια δημιουργίας συνδυασμού από την βάση  «ώστε να συνδιαμορφώσουμε από κοινού τους όρους και τις προϋποθέσεις για την συγκρότηση ενός ανεξάρτητου από κομματικές, συντεχνιακές ή άλλες εξαρτήσεις αυτοδιοικητικού σχήματος». 
Το ΠαΣοΚ υπάρχει ακόμη (όπως και η Ένωση Κεντρώων του Β. Λεβέντη) και σίγουρα στην Τήνο.

Δεκέμβριος 2013:
Το ενδιαφέρον πολλών αναδημοσιεύσεων στρέφεται απότομα στα έργα που γίνονται στο νησί. Για μερικούς μήνες προβλέπεται ευτυχώς να ξεφύγουμε από το χάσιμο των αναδημοσιεύσεων για τις επισκέψεις του κάθε δημοσίου προσώπου που ανεβάζει και το status μας ως νησί ή τουλάχιστον θα αλλάξει το ποσοστό των σχετικών θεμάτων. Επίσης θα μας δώσει την εντύπωση ότι όλα πάνε τέλεια και ότι τίποτε δεν χρειάζεται να μεταβληθεί ανεξάρτητα από το πώς ο καθένας μας βιώνει την πραγματικότητά του. Ίσως αν μετρούσε λίγο περισσότερο αυτή η πραγματικότητα και λιγότερο η ευφορία των εθνικών ΜΜΕ ή του τοπικού διαδικτύου στον σχηματισμό της κοινής γνώμης τα δεδομένα σήμερα να ήταν διαφορετικά. Πάμε για να τα αλλάξουμε!

Καλή Χρονιά!

ΑΙΣΙΟΝ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ 1929

Ο Κώστας Ι. Πανώριος (Καρδιανή 1904-1984) λαϊκός αυτοδίδακτος οργανοπαίκτης (βιολιτζής), έγραφε κάθε χρόνο, από το 1929, κάλαντα τα οποία τα τύπωνε και τα διένειμε για ευχετήρια κάρτα. Τα κάλαντα κάθε χρονιάς τα μελοποιούσε και τα τραγουδούσε με την ορχήστρα του. Σας παραθέτουμε τα πρώτα κάλαντα του 1929, από το αρχείο της οικογένειάς του. 

Χρόνια Πολλά αιρετικά, απείθαρχα, ανατρεπτικά, αλληλέγγυα, τρυφερά.

ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΕΙ ΟΠΟΙΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΚΛΑΒΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΗΘΕΙΑΣ, 
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,

όποιος δεν αλλάζει περπατησιά,

όποιος δε διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του,

όποιος δε μιλεί σε όποιον δε γνωρίζει.

ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΕΙ ΟΠΟΙΟΣ ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ ΕΝΑ ΠΑΘΟΣ…
ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΕΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΑΝΑΠΟΔΟΓΥΡΙΖΕΙ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ,

όποιος δε διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.

ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΕΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ,

όποιος δε διαβάζει,

όποιος δεν ακούει μουσική,

όποιος δε βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.

ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΕΙ ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΤΟΥ,

όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για την τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.

ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΕΙ ΟΠΟΙΟΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΡΧΙΣΕΙ,

όποιος δε ρωτά για πράγματα που δε γνωρίζει.

ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΣΕ ΜΙΚΡΕΣ ΔΟΣΕΙΣ, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός, χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής. Μόνο η ένθερμη υπομονή θα οδηγήσει στην επίτευξη μιας λαμπρής ευτυχίας.
Martha Medeiros (Muere lentamente)

Το Ξάνεμο εύχεται να ζήσουμε τον εαυτό μας αιρετικά, απείθαρχα, ανατρεπτικά, αλληλέγγυα,τρυφερά.

Χρόνια Πολλά

Ανεμομαζώματα (Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2013, Αρ. 9)

«…Κάποιοι άνθρωποι περπατάνε στη βροχή ενώ κάποιοι άλλοι απλώς βρέχονται»

Roger Miller, 1936-1992

Ευτυχώς έχει βρέξει ήδη αρκετά (και δεν το γράφω επειδή στο τυροκομείο το βροχόμετρο το κατέγραψε)! Αρκεί να ανοίξεις το παράθυρο και να μυρίσεις! Με ενθουσιάζει να μιλώ στους ανθρώπους που χαίρονται την βροχή. Όσο λείπω, πάντα κάποιος τηλεφωνεί με χαρά για να αναγγείλει ως και τα ψιλόβροχα. Είναι ωραίο συναίσθημα να βλέπεις την βροχή να πέφτει και να μην θέλεις να ανοίξεις την ομπρέλα. Είναι θείο δώρο για τους ανθρώπους που μεγάλωσαν σε ένα τόπο άνυδρο και που αντιλαμβάνονται συνειδητά η όχι την αλληλεξάρτηση ανθρώπου και φύσης, ακόμη και στις περιπτώσεις που μια δυνατή νεροποντή προκαλεί καταστροφές. Και τέτοιες ζήσαμε φέτος, περιορισμένες ευτυχώς.

Γράφοντας για καταστροφές… Το 2010, μαζεύοντας φωτογραφικό υλικό από τις περασμένες δεκαετίες στο χωριό, έπεσαν στα χέρια μου και μερικές που σχετίζονταν με την «μεγάλη πλημμύρα». Όχι πως δεν έφταναν οι περιγραφές και οι ιστορίες που μαζεύει κανείς μιλώντας με τους πιο μεγάλους, μα οι φωτογραφίες ήταν πάντα σαν παγωμένη ανάμνηση που σου δίνει την εντύπωση ότι μπορείς να την «κατασπαράξεις» ζωντανή (έστω και «κατεψυγμένη». Ίσως από την πλημμύρα να νιώσεις καμία ψιχάλα!

Άργησα πολύ αυτή τη φορά (δεν ξεχνώ πως έκλεψα και έναν μήνα). Καταιγίδα οι εξελίξεις σε μια πατρίδα που το μοναδικό της αδιάβροχο, το φόρεσε το μνημόνιο. Αναγκαστικά λοιπόν το κείμενο θα είναι κάπως καταψυγμένο. Για να μην παραγίνει δεν θα σταθώ τόσο με λεπτομέρειες στα τρεχούμενα. Άλλωστε την τελευταία μέρα του χρόνου (από μια πολύ μικρή παράδοση) κάνουμε την ετήσια ανασκόπηση. Εκεί μπορούμε να παρεξηγηθούμε με την άνεσή μας!

Μου αρέσουν τα «φωτορεπορτάζ» κι ας μ’ έχουν παρεξηγήσει. Μου αρέσει τόσο να βλέπω φωτογραφίες από το νησί, όσο και τους «συνήθεις ύποπτους», παρευρισκόμενους, να μεγαλώνουν σε «πνεύμα» και εμπειρίες…! Μου αρέσει ακόμη, ότι όλες αυτές οι φωτο-απεικονίσεις μια παράλληλης πραγματικότητας, αφορούν τους ίδιους ανθρώπους που λίγο πολύ επηρεάζουν και την δική μας συννεφιασμένη πραγματικότητα. Μπορεί ο κοινός νους να αντιλαμβάνεται πως κάτι δεν πάει καλά «με τον καιρό» και μάλλον θα μας πνίξει, αλλά τα «αντιπλημμυρικά έργα» ακόμη δεν τα θεωρεί απαραίτητα. (Αποτυχημένη παρομοίωση τα αντιπλημμυρικά με την αναγκαία όσο ποτέ κοινωνική αντίδραση και της κακοκαιρίας με την παγιωμένη πραγματικότητα ίδιων συντελεστών και πρωταγωνιστών αλλά η φαντασία μου περιορίζεται από τις «αποτυχημένες προγνώσεις της ΕΜΥ»). Δεν θα έλεγα ποτέ πως είναι ζωτικής σημασίας λοιπόν, αλλά τουλάχιστον από ψυχο-κοινωνιολογική προσέγγιση (ίσως και από διεστραμμένη επιστημονική περιέργεια) είναι απαραίτητες.

Τώρα κάποιος μπορεί να ισχυριστεί, ότι η περιέργεια είναι η κομψή λέξη για το κοτσομπολιό. Κάπως έτσι αποφάσισα και έκανα δώρο στην μάνα μου μια φωτογραφική μηχανή. Έμαθε και πώς να ανεβάζει φωτογραφίες στα «κοινωνικά μέσα» και ορίστε η κλειδαρότρυπα στην πραγματικότητα. Τώρα αν η μάνα μου μεταλλαχτεί σε super-blogger (λαμβάνοντας υπ’ όψιν και την αλματώδη πρόοδο της στην χρήση της τεχνολογίας μέσα σε ένα χρόνο μόλις) δεν ξέρω. Αλλά αν αρχίσει να τραβά σε πανηγύρια… βραχήκαμε.

Ο βρεγμένος την βροχή δεν την φοβάται. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που σε φτύνουν;

Φτου (τρις) πάντως, για να μην ματιάσουμε τον συντάκτη που παρακολουθεί στενά την πρόοδο των εργασιών στο κλειστό. Ρίχνει καρεκλοπόδαρα ανανεώσεων… Υποθέτω πως έχει καταπιαστεί κατ’ αποκλειστικότητα με το θέμα – κάτι σαν αθλητικογράφος - και αν δεν μένει στην περιοχή του βγάζω και το καπέλο, η βενζίνη είναι επικίνδυνα ακριβή τελευταία. Κινδυνεύω πάλι να παρεξηγηθώ, ας είναι! Εκτιμώ όμως πως η υπερβολική και πρόωρη προβολή, μάλλον ζημιά κάνει όσο προχωράμε προς τις εκλογές (εφόσον είναι αποδεδειγμένο πια πως μας διαβάζουν και οι «ιθύνοντες», δίνουμε και δωρεάν συμβουλές). Πριν θυμώσεις αναγνώστη: αυτοσαρκασμός είναι όχι υπεροψία…

Εκτιμώ απεριόριστα τον αυτοσαρκασμό. Απεχθάνομαι όμως την σοβαροφάνεια ή την σεμνοτυφία και κάθε επίκλησή της για την παρουσίαση επιχειρημάτων. Τα επιχειρήματα αν δεν μπορούν να σταθούν μόνα τους και έχουν ανάγκη επιβεβαίωσης «εικόνας», δεν μπορούν να σταθούν καθόλου. Γενικά αποφεύγω την επίκληση στην κοινή λογική, στα θεία, και σε οτιδήποτε γενικό από τότε που μάθαινα έκθεση στο γυμνάσιο. Ο αυτοσαρκασμός είναι αναγκαίο προσόν για όποιον εκτίθεται δημόσια. Γέλασα πολύ με το «ΝΕΑ ΤΗΝΙΑΚΗ_», δεν θα μπορούσα να σκεφτώ κάτι καλύτερο.. Μπορεί ο διάλογος να μην κατατάσσεται στους εποικοδομητικούς, αλλά τουλάχιστον, όσοι είχαν την υπομονή να παρακολουθήσουν το θέμα μέχρι το τέλος, γέλασαν.

Και μιλώντας για γέλιο… Το ΠαΣοΚ στους εκλογικούς χάρτες βρίσκεται σε ποσοστά λιπαρών σε ημίπάχο γάλα και όλη η χώρα βρίσκεται υπό ΣυΡιζΑϊκή κατοχή. Όλη; Όχι! Ενα μικρό νησί αντιστέκεται και θα συνεχίσει να αντιστέκεται χάρη σε ένα μυστικό ζωμό (δεν ήθελα να γράψω μπάφο…). Και να πως η συνεχής ανομβρία 30 χρόνων διακόπτεται από την βροχή! Τους τελευταίους μήνες έχουν εκδώσει τόσα δελτία τύπου όσα δεν είχαν από το 1981 έως το 2011 (εκ των οποίων 21 κυβέρνηση)! Επίσης τις ανακοινώσεις τις βγάζει μαθηματικός… Με μαθηματική ακρίβεια φταίει για όλα ο ΣυΡιζΑ. Μέχρι και για τις μίζες του Τσοχατζόπουλου που τις πήρε όσο ήταν κυβέρνηση το ΠαΣοΚ και που κανείς δεν είδε ή δεν ήξερε τίποτε (μόνο όλη η ελληνική κοινωνία είχε βάσιμες υποψίες) δεν απολογούνται αλλά προσπαθούν να το περάσουν ως πρόβλημα του επόμενου... Άσε που γράφουν σαν να μην είναι σήμερα ακόμη κυβέρνηση (ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ μην ξεχνάμε). Μπορεί τέλος να μην έχουν καμία συνοχή οι ανακοινώσεις, αλλά έχουν συνέπεια και είναι πάντα εκτενείς. Εύχομαι ο συντάκτης να μην σχετίζεται με την εκπαίδευση ή με τα νομικά (φανταστείτε λέει να σχετίζεται…).

Μας περιορίζουν και την φαντασία με την πραγματικότητα να παραμένει στην σφαίρα του παραλογισμού. Και στην ερώτηση «γιατί ακόμη ασχολούμαι», η απάντηση είναι: «Τα κάνω κι εγώ μούσκεμα!». Με ξεπερνά σε πολλές περιπτώσεις και η σχέση που έχω αναπτύξει τόσο επιστημονικά με το νερό όσο και κοινωνικά με τους αγαπημένους μου υδροκέφαλους…

ΥΓ: 58 να ‘ναι οι ώρες σας!

ΥΓ2: Ουφ, κατάφερα να βγάλω 900 λέξεις κείμενο χωρίς ούτε μία αναφορά στις αναρτήσεις για την αυτοαναφορικότητα. Εξαντλούνται και αυτές σιγά-σιγά. Όπως λέει και ο Παναγιώτης: «Σε λίγο θα φτάσουν στο σημείο να δημοσιεύουν και άρθρα που θα περιέχουν την λέξη «τίνος» για την περίπτωση που είναι ορθογραφικό λάθος.» 

Παρότι προσπάθησα, δεν τα κατάφερα φέτος να είμαι καλό παιδάκι, ελπίζω του χρόνου!

Πέρυσι, παραμονές του Ευτυχισμένον το Νέον Έτος, υποσχέθηκα να είμαι καλό παιδάκι. Νομίζω δεν τα κατάφερα και φταίω εγώ και μόνο εγώ

Της Άννας Χατζησοφιά στο rednotebook

Βασικά φταίω γιατί είμαι ζηλιάρης. Η μαμά γέννησε αδελφάκι το Πάσχα των Ελλήνων Πάσχα που μας πέρασε, και ευτυχώς ήταν Μεγάλο Σάββατο και είχαμε μια δικαιολογία στη γειτονιά που δεν σουβλίσαμε τον παραδοσιακό οβελία στο φούρνο, κι όχι γιατί είμαστε νεόφτωχοι, αλλά γιατί γεννήσαμε κυρά μου.

Η κυρά μου, είναι η αποπάνω του δεύτερου που έχει λίπος, λέει ο μπαμπάς, και αγόρασε σόμπα πέλετ, γιατί πετρέλαιο κι αυτόν τον χειμώνα δεν βάλαν στην πολυκατοικία μας. Τώρα γιατί ο μπαμπάς λέει ότι έχει λίπος δεν ξέρω, βασικά είναι κοκαλιάρα, αν και κάθε μέρα ψωνίζει από αυτόν τον καινούργιο φούρνο απέναντι, τον ένα από τους πέντε που άνοιξαν φέτος. 

Εγώ, αυτό που ξεφυτρώνουν παντού φούρνοι δεν το καταλαβαίνω, γιατί ο θείος μου λέει ότι πολλοί στερούνται ακόμα και το ψωμί. Μάλλον θα τα αγοράζουν όλα τα ψωμιά αυτοί που δεν το στερούνται, σαν την αποπάνω, γιατί αλλιώς δεν εξηγείται. Αλλά μια μέρα που το είπα στην αποπάνω, μου είπε ότι ο θείος μου είναι αναρχοκομμούνι. 

Ο θείος μου είναι αστροφυσικός αλλά δουλεύει ντελίβερι σε φούρνο, γιατί είναι αδιόριστος, αν και επιτυχών του ΑΣΕΠ. Δεν ξέρω τι θα πει αυτό το αδιόριστος, μάλλον άλλη λέξη για το αναρχοκομμούνι θα είναι, συμφραζόμενο που θα έλεγε η δασκάλα (ή συνηρημένο; δεν είμαι σίγουρος), κι αυτό το ΑΣΕΠ πολύ ύποπτο μου κάνει. Πάντως, ευτυχώς που έγινε ντελίβερι, γιατί μέχρι πέρυσι ζούσε από την κουτσουρεμένη σύνταξη του παππού, αλλά φέτος μας άφησε χρόνους. Όχι η σύνταξη, ο παππούς μας άφησε χρόνους, αλλά αυτά πάνε πακέτο, που λέει και η Χατζηβασιλείου. 

Η κηδεία του παππού κόστισε την βάφτιση του αδελφού μου, και κηδεία και βαφτίσια δεν τα σηκώνει η τσέπη μας, γιατί η μαμά δεν μπορεί ακόμα να δουλέψει και όλα πάνε στο γάλα του βρέφους. 

Όταν λέμε όλα, εννοούμε το επίδομα ανεργίας του μπαμπά, οπότε καταλαβαίνετε, δυο παγωτά μόνο έφαγα όλο το καλοκαίρι, και οπότε καταλαβαίνετε, ζήλευα τον νεογέννητο αδελφούλη, οπότε καταλαβαίνετε γιατί λέω ότι δεν είμαι καλό παιδάκι. 

Η δασκάλα μου είπε ότι είναι φυσιολογικό να νιώθω έτσι φθόνος, κι ότι δεν φταίει το βρέφος, μου είπε, αλλά ο καπιταλισμός βρε ηλίθιε.

Έχουμε καινούργια δασκάλα φέτος, εσείς θυμάστε εκείνη την περσινή που μας έλεγε ότι τα μνημόνια μας τα εφάρμοσαν γιατί δεν ήμασταν καλοί μαθητές και δεν κάναμε τα μαθήματά μας. Αυτή την κυρία, την περσινή, την βγάλαν σε κάτι που λέγεται διασημότητα νομίζω, και φέραν μία άλλη, ωρομισθία. Αυτή η καινούργια κυρία η ωρομισθία, έχει θεό κάποιον Μαξ, νομίζω, που έγραψε για τους φτωχούς και μας λέει συνέχεια να σηκωθούμε από τους καναπέδες, αλλά εγώ δεν κάθομαι στον καναπέ, γιατί ο καναπές έχει γίνει κρεβάτι του θείου του αστροφυσικού-ντελιβερά. 

Ο θείος μετακόμισε σπίτι μας απ΄ όταν μας άφησε χρόνους ο παππούς, γιατί το σπίτι πήγε στην θεία Κική, την κόρη του παππού, που έχει μεγαλύτερες ανάγκες, λέει, γιατί είναι απολυμένη της ΕΡΤ και έχει και τρία παιδιά Βολιώτικα, που σπουδάζουν στο Βόλο. Η θεία απολυμένη της ΕΡΤ μετακόμισε στο σπίτι του παππού για να γλιτώσει το νοίκι, αλλά τώρα βρίζει γιατί ο φόρος, λέει, και το χαράτσι της πάνε πιο πολύ. Δεν ξέρω τι είναι ο φόρος και το χαράτσι που της πάνε πιο πολύ, μάλλον ρούχα, γιατί η θεία Κική λέει στη μαμά να βγάλει τα μαύρα που έβαλε για τον παππού γιατί δεν της πάνε καθόλου, και έχει και μωρό παιδί. 

Κι εμένα έχει, αλλά εμένα κανένας δεν με υπολογίζει, εκτός από την κυρία δασκάλα, που το κάνει όμως γιατί της αρέσει ο θείος μου, που ήρθε να με πάρει από το σχολείο μια μέρα που έκανα μεγάλο σαματά, και τον γνώρισε η κυρία και βγήκανε, αλλά τσακώνονται για το αν πρέπει να γυρίσουμε στην δραχμή ή όχι. 

Αυτή η δραχμή μάλλον είναι χωριό, γιατί ο φίλος μου ο Κωστάκης, που οι γονείς του δεν βρίσκαν πουθενά δουλειά, γύρισε στο χωριό του. Γι΄ αυτό έκανα μεγάλο σαματά όταν δεν ήρθε μια μέρα στο σχολείο και μας το ανακοίνωσε η κυρία. Τώρα ξέρω ότι είμαι λάθος που άρχισα να ουρλιάζω και να χτυπιέμαι, γι΄ αυτό σας λέω, δεν είμαι καλό παιδάκι, αλλά ήταν ο καλύτερος φίλος μου, ήταν. 

Η κυρία μου λέει θα μιλάμε στο σκάιπ, στο σπίτι όμως, στο χωριό του Κωστάκη, δεν έχει σκάιπ, αλλά να μην ανησυχώ όμως, είπε η κυρά η από πάνω η κοκαλιάρα που έχει λίπος, γιατί ο πρωθυπουργός, μέχρι του χρόνου θα έχει βάλει παντού γουάι-φάι. Ας βάλει πρώτα «φάει», είπε ο θείος μου, αλλά η αποπάνω του είπε ότι εκτός από αναρχοκομμούνι είναι και συνιστώσα. 

Και καψούρης με την δασκάλα είναι, συμπληρώνω, γιατί όλο έρχεται να με πάρει από το σχολείο τάχα μου, και η δασκάλα όλο στέλνει πάμπερς για το βρέφος, γιατί πρέπει να είμαστε όλοι, λέει, αλληλέγκυοι. Εγώ ελπίζω να μην την άφησε ο θείος μου πολύ αλληλέγκυο, γιατί μας φτάνει το ένα βρέφος στην οικογένεια, να φάω κάνα παγωτό το επόμενο καλοκαίρι. 

Εγώ μέχρι πέρυσι δεν πίστευα στο Άγιο Βασίλη, γιατί τα δώρα μου τα έφερνε ο μπαμπάς όταν είχε δουλειά. Αλλά φέτος πιστεύω, γιατί ο μπαμπάς έπιασε εποχική δουλειά σε ένα εμπορικό κέντρο που μετράει ανάποδα. Κάνει τον Άγιο Βασίλη. Δεν του πάει η στολή, αλλά καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, λέει η μαμά. 

Εγώ δεν συμφωνώ, γιατί υπάρχουν και δουλειές που κάνουν κακό στους ανθρώπους, όπως το να είσαι τράπεζα και να λες το δελτίο των οκτώ. Αυτή η δουλειά Τράπεζα θα πάρει το σπίτι της συμμαθήτριάς μου της Μαιρούλας, γιατί είναι κόκκινο και δεν τους αρέσει αυτό το χρώμα, και στο δελτίο των οκτώ τους είπαν μπαταχτσήδες, γι΄ αυτό σας λέω.

Αλλά το να κάνεις τον Άγιο Βασίλη δεν είναι ντροπή, θα φέρει γάλα για το βρέφος, κι αυτό είναι το καλύτερο δώρο για μένα, γιατί μπορεί να είμαι κακό παιδάκι και ζηλιάρης αλλά το αγαπάω το αβάφτιστο, που θα του δώσουν όνομα αποφάσισαν με ονοματοθεσία, δεν ξέρω τι είναι αυτό. Μάλλον στη θέση που κάθεται θα γράψουν το όνομά του. 

Το άκουσε η κυρά του δευτέρου και έφριξε, και μας είπε ότι δεν έχουμε τσίπρα απάνω μας. Και ΔΕΗ δεν έχουμε, αλλά η δουλειά ΑγιοΒασίλης του μπαμπά είναι σχεδόν τζάμπο, και ο μιστός φτάνει μόνο για γάλα, έχει όμως ελπίδα να τον πάρουνε τις απόκριες ξανά στο πολυκατάστημα να κάνει το Χόμπιτ, γι΄ αυτό μέχρι τότε θα φωτίζουμε με το λαμπόγυαλο.

Ο θείος λέει ότι θα έπρεπε να τα κάνουμε όλα λαμπόγυαλο, αλλά για την Πρωτοχρονιά θα μας φέρουν το φως η ακτηβιστές. Δεν ξέρω που πέφτει αυτή η Ακτή Βιστές, γιατί κάτι το μωρό, κάτι η κηδεία του παππού, το καλοκαίρι που μας πέρασε δεν πήγα στην παραλία ούτε μία φορά. 

Ελπίζω το καλοκαίρι του 2014 να μπορούμε να πάρουμε το βρέφος που δεν θα είναι τόσο βρέφος, και να πάμε σε καμιά παραλία και να έχουμε κανένα ευρώ να πάρουμε και κανένα παγωτό. Θα δώσω το μισό στο ονοματοθεσμένο, υπόσχομαι, αλλά σταυρώνω και τα δάχτυλα πίσω μου καλού κακού, μη σας γελάσω και πάλι.

Ο θείος μου λέει ότι μέχρι το επόμενο καλοκαίρι θα έχει γίνει η ανατροπή. Δεν ξέρω τι εννοεί, αλλά ελπίζω αυτή η ανατροπή να βγαίνει και σε χωνάκι. 

Καλή Χρονιά!