Όταν δεν έχεις τι άλλο να γράψεις...

 Γράφαμε πέρυσι τέτοια μέρα:

-Τι έμεινε να γράψεις; 

-Για τους πλουμιστούς στολισμένους και φαντασμαγορικούς «ταπεινούς» του σύγχρονου κόσμου… Άσ’ τους στην αμηχανία μιας πλούσιας μα αδιάφορης ζωής. Στο βλέμμα τους βλέπεις την ζήλια και την απορία για όσους ζουν ελεύθεροι. Σκλαβωμένοι στην ήττα της αποδοχής μιας κρυφής, μιας υπόγειας ζωής…

-Για τους κάθε λογής κόπανους να βγάζουν τις μισές ζωές τους σε μίσος…; Άσ’ τους, κομπλεξικούς στα γαλόνια τους, να εξωτερικεύουν την καταπίεση μιας ζωής που δεν ξεδιψούν οι βραβεύσεις και οι αναμεταξύ τους, βορρά του ανέμου, φιλοφρονήσεις. Μόνον η λύπηση μένει όταν σβήνουν τα φώτα…

-Για τους γλύφτες τους; Πολλοί μα κι εκείνοι αδιάφοροι. Χρόνια μπροστάρηδες, χωρίς ίχνος αξιοπρέπειας, χωρίς καν προσωπικότητα. Άσ’ τους σαν άδεια περιφερόμενα σακιά που κουμαντάρει ο βοριάς. Ο βοριάς που τόσο καλά ξέρουμε εμείς.

-Για όσους το βουλώνουν; Άσ’ τους στην ησυχία τους. Αυτή του θανάτου του αιώνιου στην τώρα και σε κάθε επόμενη ζωή. Ανάλατοι και άνοστοι σαν ευθεία γραμμή απλά περιμένουν… Οι νεκροί σας βλέπουν και κουνάνε το κεφάλι.

-Γράψε για ένα σκύλο που τρέχει. Γράψε για ένα λουλούδι που ανθίζει τον Γενάρη. Γράψε αχτίδα που ξεφεύγει από τα σύννεφα. Γράψε για την παραφωνία στου ολέθρου τον σκασμό. Γράψε για ένα φτερούγισμα κόντρα στον άνεμο. Γράψε για ένα χέρι ιδρωμένο ή για ένα μάτι δακρυσμένο. Γράψε για το πρώτο φως του πρωινού και το τελευταίο πριν έρθει η νύχτα. Γράψε μια μικρή ιστορία για ένα βότσαλο που βρέθηκε σε μια μικρή παλάμη να το κρατά σφικτά και μετά σε μια τσέπη βαθιά… Κι έπειτα μπροστά στα μάτια μιας μάνας να παρουσιάζεται σαν θησαυρός. Θησαυρός που κλείστηκε σε ένα συρτάρι μαζί με ζωγραφιές, χρωματιστά μολύβια και μια φωτογραφία ενός μικρού κοριτσιού.

Όσο δουλεύει, τόσο πληγώνει…

Με αυτό τον τίτλο είχε κυκλοφορήσει το Νοέμβρη του 2002, η τοπική εφημερίδα «Οφιούσα»,  με αφορμή την θετική γνωμοδότηση του τότε  δημοτικού συμβουλίου Εξωμβούργου, κατά πλειοψηφία, (μειοψήφησε η κ. Μαρία Δελλατόλα) «για όσο χρόνο χρειάζεται  για την αποκατάσταση του περιβάλλοντος χώρου και για χρονικό διάστημα όχι μεγαλύτερο των δύο ετών».

Έγραφε τότε ο συντάκτης του κειμένου Νίκος Δελλατόλας: « Το σκανδαλώδες είναι ότι η επιχείρηση δεν έχει τηρήσει μέχρι σήμερα κανέναν από τους όρους που θέτει η κοινή απόφαση των υπουργείων Περιβάλλοντος και Ανάπτυξης της 16^ης Δεκεμβρίου του 1997 (α.π. 46336), στην οποία περιγράφονται λεπτομερώς η μέθοδος αποκατάστασης του τοπίου και περιφρούρησης του φυσικού περιβάλλοντος. Αντιθέτως, η εταιρεία παραβίασε την νομοθεσία, τους κανόνες ασφαλείας λατομικών εργασιών και τις υποδείξεις του Συνηγόρου του Πολίτη και της Επιθεώρησης Μεταλλείων Ν. Ελλάδος, προκαλώντας ανεπανόρθωτη βλάβη σε ένα από τα ομορφότερα μέρη του νησιού και διακυβεύοντος την ασφάλεια του ίδιου του οικισμού».

Και συνεχίζει: «Γι αυτό και φαντάζει εξαιρετικά ειρωνική η έκκληση της επιχείρησης να της επιτραπεί  η συνέχιση της εκμετάλλευσης του λατομείου για την «αποκατάσταση» ενός τοπίου που η ίδια καταστρέφει συστηματικά».  Και αναρωτιέται ο συντάκτης: « Είναι, μάλιστα, ιδιαίτερα ύποπτο το γεγονός ότι φορείς της αυτοδιοίκησης δεν κίνησαν καμιά διαδικασία ποινικής δίωξης εναντίων της επιχείρησης, η οποία αγνόησε σκανδαλωδώς τις υποδείξεις της πολιτείας και τις διατάξεις του νόμου, παραβίασε ιδιωτικές εκτάσεις και απείλησε με καταστροφή μνημεία της νεότερης ιστορίας όπως οι περιστεριώνες».

Αυτό λέγαμε το Νοέμβρη του 2002.

Δεκαπέντε χρόνια μετά, η εταιρεία «Βιδάλης Μπετόν ΑΒΒΕ», εκμεταλλευόμενη την ανυπαρξία  μονάδας επεξεργασίας αποβλήτων εκσκαφών και κατασκευών (Α.Ε.Κ.Κ) και με πρόφαση την αποκατάσταση του  «ιδιόκτητου ανενεργού λατομείου» στην Καρδιανή, ζητά την εγκατάσταση μονάδας επεξεργασίας για την αποκατάσταση ανενεργού λατομείου αδρανών υλικών» κατά την έννοια του άρθρου 40 ν. 4030/2011.

Το καλοκαίρι του 15, με αφορμή την γνωμοδότηση για τη σχετική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων ( ΜΠΕ) σε μεγάλη λαϊκή συγκέντρωση, ομόφωνα, δημότες και ενδιαφερόμενοι κάτοικοι της περιοχής είχαν αντιταχθεί στο ενδεχόμενο μιας τέτοιας εγκατάστασης.

Ακολούθησε, η υπ’ αριθ. 14/21-10-2015 ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. του δήμου,   με την οποία αποφασίστηκε η επιστροφή της επίμαχης ΜΠΕ ως απαραδέκτως κατατεθείσας για διαβούλευση. Αλλά και η αρνητική γνωμοδότηση της Οικονομικής Επιτροπής  της Περιφέρειας Ν. Αιγαίου με την υπ’ αριθ. 478/05-02-2016,  με το σκεπτικό ότι «στην έκταση για την οποία ζητείται αποκατάσταση «ανενεργού λατομείου», ουδέποτε στο παρελθόν είχε ασκηθεί, με νόμιμη άδεια, λατομική δραστηριότητα, συνεπώς δεν έχει εφαρμογή του αρθρ. 40 του Ν.4030/2011».

Παρ όλες τις πιο πάνω αρνητικές εισηγήσεις,  ο Γενικός Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου,  προχωρά στην έκδοση της υπ αριθ. πρωτ. 1736/12-01-2017 απόφασής του, και εγκρίνει τους  Περιβαλλοντικούς Όρους  για «την εγκατάσταση μονάδας επεξεργασίας αποβλήτων εκσκαφών, κατεδαφίσεων και κατασκευών(Α.Ε.Κ.Κ.) στη θέση «ΜΑΡΜΑΡΑ ΚΑΡΔΙΑΝΗΣ» από την εταιρεία «ΒΙΔΑΛΗΣ ΜΠΕΤΟΝ ΑΒΕΕ».

Μετά από αυτή την εξέλιξη, ο εκπρόσωπος της κοιν.  Καρδιανής, κ. Νίκος Πανώριος,  ζητά και εισηγείται  από το δημοτικό συμβούλιο:

1. Να αξιοποιήσει πλήρως όλες τις διατάξεις του νόμου για άσκηση διοικητικών προσφυγών αλλά και ενδίκων βοηθημάτων (όπως λ.χ. προσφυγή στον Υπουργό ΠΕΡ.ΕΝ. εντός προθεσμίας τριάντα (30) ημερών από τη δημοσίευση της Απόφασης δηλαδή μέχρι τις 12-02-2017 (κατά την παρ. 1 του άρθρου 2 του Ν.2503/1997), αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του ΣτΕ κ.λπ.)

2. Να υποστηρίξει με κάθε νόμιμο μέσο τις ενέργειες των δημοτών και κατοίκων της Καρδιανής, προκειμένου να αποκατασταθεί η νομιμότητα και να αναδειχθούν τα ελλιπή ή αναληθή στοιχεία που περιέχονται στην επίμαχη ΜΠΕ και στα οποία στηρίχθηκε η πρόσφατη Απόφαση Έγκρισης Πςεριβαλλοντικών Όρων του ΓΓ ΑΔΑ.

 Την εισήγηση του εκπροσώπου της Καρδιανής, ψηφίζει και το δημοτικό συμβούλιο της 27^ης Ιανουαρίου κατά πλειοψηφία. (μειοψήφησε ο ανεξάρτητος δημ. συμ. Κ. Γιώργος Σανταμούρης).

"Δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα". - Απολαυστικό (;) ΒΙΝΤΕΟ

Συλλογή δηλώσεων πρωθυπουργών, υπουργών και παρατρεχάμενων των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ από το 2010 έως το 2017 για το ότι "Δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα"

Πηγή:kinisienergoipolites.

Εθελοντική αιμοδοσία δήμου Τήνου 27, 28, 29 Ιανουαρίου

Ο   ΔΗΜΟΣ  ΤΗΝΟΥ ,  σε  συνεργασία  με το  Κλιμάκιο Αιμοδοσίας  του  Νοσοκομείου  Παίδων  «ΑΓΙΑ  ΣΟΦΙΑ», διοργανώνει, την Παρασκευή 27, το Σάββατο 28 και την Κυριακή 29 Ιανουρίου, εθελοντική  αιμοδοσία, στη μνήμην του τ. Δημάρχου Τήνου Νικολάου Ελ. Κορνάρου, σύμφωνα με το πιο κάτω πρόγραμμα:

  ✓  Στο  ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΤΗΝΟΥ

           ΣΑΒΒΑΤΟ  28  ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ              ΠΡΩΙ       09.00     έως     14.00   

            &  ΑΠΟΓΕΥΜΑ                            16.30     έως       20.30     

           ΚΥΡΙΑΚΗ   29  ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ                ΠΡΩΙ      09.00     έως     14.00

✓  Στην Ενοριακή Αίθουσα Αγίου Νικολάου Τοπικής Κοινότητας  ΣΤΕΝΗΣ

          ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  27   ΙANOYAΡIOY  ΑΠΟΓΕΥΜΑ    16.00  έως   20.00

✓  Στο Περιφερειακό Ιατρείο Τοπικής Κοινότητας  ΚΩΜΗΣ

          ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  27  ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ  ΑΠΟΓΕΥΜΑ    16.30  έως   20.30

Σας καλούμε  να ανταποκριθείτε  στην προσπάθειά μας για την ανάπτυξη της Εθελοντικής Αιμοδοσίας ως πράξη  αλτρουισμού,  κοινωνικής  ευαισθησίας και συμμετοχής. Οι ανάγκες  των ασθενών συμπολιτών μας για αίμα  υπερβαίνουν τη μέχρι τώρα προσφορά. Είναι  το αγαθό της ζωής  που  μόνο με τη  συμμετοχή  σας μπορεί να προσφερθεί.

Ενημερώστε τους φίλους και γνωστούς σας ,για να  ενισχύσουμε με ΝΕΟΥΣ Εθελοντές  αιμοδότες  τη Δημοτική Τράπεζα Αίματος.

Η Δεναξά ξεμπροστιάζει τα ναζιστοειδή – Μαρία μου, σ’ ευχαριστούμε!

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ  στον imerodromos.gr

Η Μαρία Δεναξά είναι μια εξαιρετική δημοσιογράφος. Είναι ένα κόσμημα για το σινάφι μας. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Η Μαρία είναι ένας σπουδαίος άνθρωπος. Από εκείνους που έχουν φωνή. Που βγαίνουν «μπροστά». Που δεν τα «διπλώνουν».

Η Δεναξά θα μπορούσε να κάνει ότι «δεν βλέπει». Το κάνουν πολλοί στο χώρο. Θα μπορούσε «να κοιτάει τη δουλίτσα της». Το κάνουν πολλοί στο χώρο. Θα μπορούσε να μην μιλάει.

Και προβεβλημένη δημοσιογράφος είναι, και όμορφη και γλυκιά στους τρόπους, γιατί λοιπόν να «μπλέκεται» και να «στοχοποιείται»;  

Αλλά δεν θα ήταν η Δεναξά. Η Μαρία είτε πρόκειται για την Γαλλία, από όπου στέλνει τις ανταποκρίσεις της, είτε πρόκειται για την πατρίδα της, την Ελλάδα, έχει άποψη. Και την λέει: Ο φασισμός, ο ναζισμός είναι έγκλημα. Είναι δηλητήριο. Είναι απανθρωπιά.

Η Μαρία δεν παζαρεύει την αξιοπρέπειά της. Ούτε την προσωπική, ούτε την επαγγελματική. Δεν καμώνεται την «δημοσιογραφία» του τύπου «αχ, ελάτε να ακούσουμε και την άποψη του κυρίου Γκέμπελς, του κ.Λαγού, του κ.Κασιδιάρη, του κ.Μιχαλολιάκου».

Η Δεναξά ασκεί την μόνη δημοσιογραφία που σέβεται τον άνθρωπο: Δεν συνδιαλέγεται με τον ναζισμό. Τον αποκαλύπτει. Δεν συζητά με τον ναζισμό. Τον καταγγέλλει. Δεν του παρέχει «δημοκρατικά» διαπιστευτήρια. Τον πολεμά. Γιατί ο φασισμός, ο ναζισμός είναι έγκλημα. Είναι δηλητήριο. Είναι απανθρωπιά.

Αυτή είναι η γνώμη της Δεναξά. Και την λέει. Και την αποδεικνύει. Με τα ρεπορτάζ της. Τα έγκυρα ρεπορτάζ της. Με την γνώμη της. Την εμπεριστατωμένη γνώμη της.

Ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι σαν την Δεναξά στη δουλειά μας. Εκτός των άλλων και διότι, λόγω δημοσιότητας και αναγνωρισιμότητας, προσφέροντας με ανιδιοτέλεια και γενναιότητα τον εαυτό της στη μάχη κατά του κτήνους, προσφέρει διπλή υπηρεσία:

Από την μια αποκαλύπτει το τέρας. Από την άλλη, και αυτό είναι σημαντικότερο ίσως, εξαναγκάζει το τέρας να αποκαλύπτεται μόνο του. Να ομολογεί – το ίδιο – την βρωμιά του.  Να ξερνάει – το ίδιο – την προστυχιά του.

Αυτό έγινε με την επίθεση που εξαπέλυσε το χρυσαυγίτικο ναζιστοειδές στην Μαρία και στην οικογένειά της. Το ναζιστοειδές αποκαλύφθηκε. Το ναζιστοειδές ξεγυμνώθηκε. Το ναζιστοειδές πέταξε κάθε φύλλο συκής και βγήκε στη σκηνή με την πραγματική φορεσιά του: Τα περιττώματα της αλητείας του.   

Μαρία μου, σ’ ευχαριστούμε.