Η απάντηση για την Κλιματική Αλλαγή βρίσκεται στον Ήλιο, όχι στην Γκρέτα!

 

Του Αντώνη Φώσκολου στο slpress.gr στις 29/08/2021

Ακούμε και διαβάζουμε συνεχώς για την ανθρωπογενή υπερθέρμανση της Γης (Κλιματική Αλλαγή) που θα οδηγήσει τον πλανήτη σε ανείπωτες καταστροφές. Αυτές οι προβλέψεις που προέρχονται από επιστήμονες που εργάζονται στον ΟΗΕ, στηρίζονται σε μαθηματικά μοντέλα, τα οποία σχεδόν κανείς δεν γνωρίζει και σχεδόν κανείς δεν ξέρει ποιοι είναι οι συντελεστές που χρησιμοποιούνται στις εξισώσεις. Πίστευε και μη ερεύνα!

Αυτό το μοντέλο μας έλεγε ότι η στάθμη της θάλασσας θα ανέβει κατά επτά μέτρα, επειδή θα λιώσουν οι πάγοι στον Βόρειο και Νότιο Πόλο το πολύ μέχρι το 2014. Ο πρώην αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Αλ Γκορ είχε βραβευτεί μάλιστα με το Νόμπελ για τη συμβολή του στη θεωρία της ανθρωπογενούς Κλιματικής Αλλαγής. Πριν την αντιπροεδρία εργαζόταν ως δημοσιογράφος, έχοντας καλύψει τον πόλεμο του Βιετνάμ. Η παιδεία του δεν έχει καμία σχέση με το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής. Μέχρι σήμερα ούτε η στάθμη της θάλασσας ανέβηκε, ούτε οι πάγοι έχουν λιώσει.

Οι προβλέψεις των μοντέλων μιλούν για αύξηση της μέσης γήινης θερμοκρασίας κατά δύο βαθμούς Κελσίου, ήτοι από 15 Κελσίου στους 17 Κελσίου, εξ αιτίας της αύξησης του –προερχομένου από τις βιομηχανίες– ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα, με αποτέλεσμα ανείπωτες καταστροφές. Η αύξηση αυτής της μορφής του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα είναι της τάξης του 0,003%. Μπορεί αυτή η απειροελάχιστη αλλαγή να επηρεάσει το γήινο κλίμα;

Εικ. 1 Το διαστημικό αστεροσκοπείο (SOHO) της ESA (European Space Agency) μελετά το μαγνητικό πεδίο του Ήλιου, και καταγράφει τον αριθμό των ηλιακών εκρήξεων (Sun Spot Numbers) και φωτογραφίζει, άνω αριστερά, τους ηλιακούς ανέμους (Solar Winds).

Εδώ και πέντε χρόνια οι επιστήμονες της ΝΑSΑ και της ESA (η ευρωπαϊκή υπηρεσία διαστήματος) και οι διευθυντές των αστεροσκοπείων όλου του κόσμου άρχισαν να υποστηρίζουν, βάσει παρατηρήσεων που λαμβάνουν χώρα επί 400 χρόνια, ότι η κλιματική αλλαγή οφείλεται στην συμπεριφορά του μαγνητικού πεδίου του Ήλιου.

Αυτή τη συμπεριφορά την μελετούν ειδικοί γεωφυσικοί που λέγονται γεωφυσικοί του Ήλιου (helio-geophysicists) με την βοήθεια δορυφόρων SOHO από την ESA (European Space Agency) (εικόνα 1) τον Parker Solar Probe που εκτοξεύθηκε το 2018 και πάρα πολλούς άλλους δορυφόρους του ηλίου που έχουν ήδη εκτοξευθεί και θα εκτοξευτούν. O δορυφόρος Parker Solar Probe μελετάει δύο πράγματα: Πρώτον, τη ροή της μαγνητικής ενέργειας που επιταχύνει τη δημιουργία της ηλιακής κορώνας και τη δημιουργία των ηλιακών ανέμων (Solar Winds). Δεύτερον, τη δομή και δυναμική του μαγνητικού πλάσματος.

Οι εκρήξεις του ηλίου

Η έξαρση του μαγνητικού πεδίου που εκδηλώνεται με τον αριθμό των εκρήξεων που λαμβάνουν χώρα στον Ήλιο (Sun Spot Numbers) επηρεάζει τη γήινη θερμοκρασία. Όσο πιο πολλές εκρήξεις έχουμε (Sun Spot Numbers) τόσο μεγαλύτερες είναι οι γήινες θερμοκρασίες (εικόνες 2 και 3)

 

Εικ. 2 Αλληλεπίδραση ηλιακής δραστηριότητας/εκρήξεων (Sunspot numbers) στον άξονα Ψ και των μέγιστων γήινων θερμοκρασιών κατά τα έτη 1990, 2002 και 2014 κύκλοι 22, 23 και 24.

Όταν δεν έχουμε ηλιακές εκρήξεις για μεγάλα χρονικά διαστήματα, όπως την περίοδο Maunder (Mini Ice Age), τότε η μέση γήινη θερμοκρασία πέφτει κατά περίπου 2 βαθμούς Κελσίου. H NASA και ESA προβλέπουν, βάσει των στοιχείων που τους στέλνουν οι ηλιακοί δορυφόροι (Solar Orbiters), ότι μια τέτοια περίοδο ψύχους θα τη βιώσουμε και εμείς, περίοδος Eddy (New Mini Ice Age) αρχής γενομένης από τη δεκαετία του 2020 που σίγουρα θα διαρκέσει μέχρι το 2050 και πιθανόν μέχρι το 2100, (εικόνα 3).

Εικ. 3 Αλληλεπίδρασης ηλιακής δραστηριότητας/εκρήξεων (Sunspot numbers) στον άξονα Ψ και των μέγιστων γήινων θερμοκρασιών κατά τα έτη 1990, 2002 και 2014 κύκλοι 22, 23 και 24.

Αυτή η εικόνα μας λέει ότι χιλιάδες επιστήμονες και δεκάδες διαστημικές υπηρεσίες από τότε που ο Γαλιλαίος ανακάλυψε το τηλεσκόπιο δεν αποδίδουν την υπερθέρμανση του πλανήτη στην απειροελάχιστη αύξηση του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα. Την αποδίδουν στη συμπεριφορά του Ήλιου. Επιπροσθέτως, η παραπάνω εικόνα μας λέει ότι αν θέλουμε να καταπολεμήσουμε το φαινόμενο του θερμοκηπίου πρέπει να επέμβουμε στο μαγνητικό πεδίο του Ήλιου για να σταματήσουμε τις ηλιακές εκρήξεις. Η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, λοιπόν, δεν θεραπεύεται ούτε με την εγκατάσταση ανεμογεννητριών, ούτε και την πώληση ηλεκτρικών αυτοκινήτων.

Εικ. 3 Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble που φωτογραφίζει την αστρική σκόνη μεταξύ Ηλίου και Γης από το 1990.

Το αστεροσκοπείο του Davos

Διερωτώμαι αν κανένας από του ακτιβιστές η οπαδούς της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής που παρακολούθησε την διάσκεψη στο Νταβός, όπως π.χ. η Γκρέτα (Greta Thunberg), ο Αλ Γκορ, ο πρίγκιπας Κάρολος και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, επισκέφθηκαν το διάσημο αστεροσκοπείο του Davos που λειτουργεί από το 1907 και ασχολείται επί 113 χρόνια με την επίδραση των ηλιακών κηλίδων στο κλίμα της Γης.

Εικ. 5 Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb που θα αντικαταστήσει πολύ σύντομα το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble.

Το ερώτημα είναι πώς οι ηλιακές εκρήξεις που πηγάζουν από τη συμπεριφορά του μαγνητικού πεδίου του Ήλιου επηρεάζουν την γήινη θερμοκρασία. Μεταξύ Ήλιου και Γης παρεμβάλλεται μία αστρική γαλακτική σκόνη που είναι πλούσια σε ισότοπο 10 Be. Αυτό το ισότοπο δεν υπάρχει στη Γη.

Αυτή η σκόνη έχει πιστοποιηθεί από τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble (εικόνα 4) και θα συνεχιστεί η μελέτη της από το διάδοχό του James Webb Space Telescope, (εικόνα 5). Η γαλακτική σκόνη δρα σαν μια κουρτίνα που εμποδίζει τις ακτίνες του Ήλιου να θερμάνουν την Γη, με αποτέλεσμα η μέση γήινη θερμοκρασία να μειώνεται. Έτσι δημιουργήθηκαν οι μικρές μεσοπαγετώδεις περίοδοι Maunder και Dalton, εικόνα 2.

Κλιματική Αλλαγή και ηλεκτρικά αυτοκίνητα

Την ίδια τύχη προβλέπεται πως θα έχει η Γη από τη δεκαετία του 2020 μέχρι το 2050, ή και μέχρι το 2100 (εικόνα 2). Όταν ενεργοποιείται το μαγνητικό πεδίο του Ήλιου εμφανίζονται οι ηλιακές κηλίδες, οι οποίες με την σειρά τους δημιουργούν τους ηλιακούς ανέμους (Solar Winds), οι οποίοι διώχνουν/σκορπίζουν την γαλακτική σκόνη που υπάρχει μεταξύ Ήλιου και Γης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι ηλιακές ακτίνες να αυξάνουν την μέση γήινη θερμοκρασία (εικόνα 2) περίοδοι 1740-1790, 1840-1890 και 1960-2005.

 

Εικ. 6 Ο συσχετισμός της αστρικής σκόνης (Cosmic Dust) με τις ποσότητες του ισοτόπου 10 Be, τον αριθμό των ηλιακών εκρήξεων (Sunspot Numbers) και τις γήινες κλιματικές αλλαγές ( παγετώδεις περίοδοι Maunder minimum και Dalton minimum) από το 1600 μ. Χ. μέχρι το 2000 μ. Χ. Στοιχεία από την παγοκολώνα της γεώτρησης Dye-3 που έγινε στην Γροιλανδία.

Αυτή η γαλακτική σκόνη (cosmic dust) που είναι πλούσια στο ισότοπο Βηρύλλιο 10 φθάνει καθημερινά στη Γη. Χάνεται στη θάλασσα και στην ξηρά, αλλά διατηρείται στον Βόρειο και Νότιο Πόλο και στην Γροιλανδία. Παγοπυρήνας από τη Γροιλανδία, τοποθεσία Dye-3, δείχνει τον συσχετισμό της κοσμικής σκόνης με τις εκρήξεις και τον αριθμό των ηλιακών κηλίδων και τις διακυμάνσεις της μέσης γήινης θερμοκρασίας. Δηλαδή τις παγετώδεις και τις μεσοπαγετώδεις περιόδους από το 1600 μ.Χ. μέχρι σήμερα, (εικόνα 6).

Άρα, τόσο οι παρατηρήσεις από τα γήινα τηλεσκόπια που άρχισαν από το 1600 όσο και αεροδιαστημικές μελέτες που γίνονται από όλα τα κράτη του κόσμου και που συνεχίζονται μέχρι σήμερα, μας βροντοφωνάζουν ότι η γήινη κλιματική αλλαγή είναι συνάρτηση της συμπεριφοράς του ηλιακού μαγνητικού πεδίου, το οποίο ο άνθρωπος δεν μπορεί να επηρεάσει.

Εικ. 7 Τα παγωμένα κανάλια της Βενετίας κατά την μικρή παγετώδη περίοδο, Maunder, που διήρκεσε πάνω από 100 χρόνια, λόγω της μηδενικής ηλιακής δραστηριότητας.

Ήδη μπαίνουμε στην παγετώδη περίοδο Eddy, όπως λένε NASA και ESA. Καλό θα είναι η ανθρωπότητα να ετοιμάζεται γι’ αυτήν την περίοδο που θα είναι πολύ όμοια με τις παγετώδεις περιόδους Maunder και Dalton. Κατά την διάρκεια αυτών των περιόδων πάγωσαν οι ποταμοί στην Ευρώπη π.χ. ο Τάμεσης στην Αγγλία και τα κανάλια της Βενετίας (εικόνες 7 και 8). Φαίνεται λοιπόν ότι ήδη έχουμε μπει σε μια τέτοια περίοδο που οι επιστήμονες της NASA την ονόμασαν περίοδο Eddy. Κατά αυτή την περίοδο που θα διαρκέσει 50-90 χρόνια (εικόνα 2) η μέση γήινη θερμοκρασία θα πέσει κατά 2 βαθμούς από την σημερινή που είναι 15,8 βαθμοί Κελσίου.

Εικ. 8 Ο παγωμένος Τάμεσης κατά την μικρή παγετώδη περίοδο, Maunder, που διήρκεσε πάνω από 100 χρόνια, λόγω της μηδενικής ηλιακής δραστηριότητας.

Είναι αξιοσημείωτο ότι η Ευρώπη χρηματοδοτεί με δισεκατομμύρια τόσο τα αστεροσκοπεία τους όσο και τις διαστημικές υπηρεσίες για έρευνες που ασχολούνται με την επίδραση των ηλιακών κηλίδων στην γήινη θερμοκρασία, αλλά ταυτόχρονα και το λεγόμενο Green Deal. Μήπως πίσω από την φιλολογία για την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή κρύβονται μεγάλα οικονομικά συμφέροντα;

Κοινό Τηνίων: ΠΟΙΟΣ ΚΑΝΕΙ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΟΔΟ ΜΥΛΟΙ ΥΣΤΕΡΝΙΩΝ - Β' ΕΥΡΕΣΗ ΧΩΡΙΣ ΑΔΕΙΑ;

 Η Ανεξάρτητη Δημοτική κίνηση "Κοινό Τηνίων" μετά από ένα σχετικό ερώτημα προς τις υπηρεσίες του Δήμου και την σχετική απάντηση της υπηρεσίας, κατέθεσε σήμερα ηλεκτρονικά μια αναφορά - καταγγελία - αίτηση στο Αστυνομικό Τμήμα Τήνου προκειμένου να διερευνηθεί ποιος διενεργεί εργασίες χωρίς άδεια στον δημοτικό δρόμο που ενώνει τους Μύλους Υστερνίων με τον ναό της Β' Εύρεσης. Συγκεκριμένα, μετά από αυτοψία της υπηρεσίας του Δήμου διαπιστώθηκε ότι έχει γίνει επιφανειακή επίστρωση με αμμοχάλικο σε τέσσερα (4) σημεία και απόθεση άμμου σε δύο (2) σημεία του δρόμου χωρίς καμία άδεια από τον Δήμο. Αναμένουμε τις ενέργειες της αστυνομίας στην οποία κοινοποιήθηκαν όλες οι επιστολές από τις 27 Ιουλίου έως σήμερα.

Πότε και πώς θα «εκραγεί» η γενιά Covid με το κλεμμένο μέλλον; Ένας κόσμος πρόκειται να τελειώσει…

 

Χιλιάδες νέες και νέοι διαδήλωσαν στη Βηρυτό καθώς βλέπουν ότι το μέλλον τους είναι ζοφερό. EPA, NABIL MOUNZER

Του ΜΙΧΑΛΗ ΨΥΛΟΥ στο hellasjournal.com

«Futura» (Μέλλον), είναι ο τίτλος ενός εξαιρετικού ντοκιμαντέρ που παρουσίασαν στο Φεστιβάλ των Καννών τρεις σπουδαίοι Ιταλοί σκηνοθέτες: Ο Πιέτρο Μαρτσέλο, ο Φραντσέσκο Μούνζι και η Αλίτσε Ρορβάχερ.

Το ντοκιμαντέρ εξετάζει τη ζωή των νέων παιδιών. Των κοριτσιών και των αγοριών ηλικίας 18 -25 ετών ,που η πανδημία τους βρήκε την ώρα που προσπαθούν να ανοίξουν τα φτερά τους. Των παιδιών που κάποιοι πιστεύουν ότι μπορούν να …. «δωροδοκήσουν» με 150 ευρώ για να αποκτήσουν την «ελευθερία» τους με μια «προπληρωμένη κάρτα»!

Δεκάδες νέοι και νέες από όλα τα κοινωνικά στρώματα μιλούν στους τρεις σκηνοθέτες του «Futura»: Για το πως ζουν στην εποχή της πανδημίας, τι ελπίζουν, πώς φαντάζονται τον εαυτό τους το μέλλον. Οι τρεις σκηνοθέτες, όλοι τους γονείς εφήβων, σκέφτηκαν αυτό το ντοκιμαντέρ, έχοντας στο μυαλό τους μια πολύ συγκεκριμένη ιδέα:

• «Να ζωγραφίσουν μια τοιχογραφία των σημερινών νέων και να την παραδώσουν στα αρχεία, στην ιστορία, για να θυμόμαστε τη ζωή τους όταν έρθει η ώρα», όπως αναφέρεται στο ντοκιμαντέρ.

«Οι νέοι περιγράφουν την εικόνα ενός κόσμου που πρόκειται να τελειώσει», λέει η Αλίτσε Ροχβάχερ. «Είμαστε αντιμέτωποι με το σκοτάδι, θέλουμε το φως», λένε οι περισσότεροι «πρωταγωνιστές», τονίζει η Ιταλίδα σκηνοθέτις. «Αυτό το έργο που έχουμε κάνει, από τη μία πλευρά με ενθουσιάζει, από την άλλη με κάνει να κλαίω», ομολογεί ο Πιέτρο Μαρτσέλο. «Υπάρχει μια διάχυτη ανησυχία. Ακούγεται παράδοξο, αλλά πλέον για ένα μέλλον που έχει …ληστευτεί».

«Όχι τόσο φόβος, όσο η αγωνία είναι το συναίσθημα που κυριαρχεί στα πρόσωπα των νέων παιδιών», λέει ο Φραντσέσκο Μούνζι. «Δεν ξέρουν καλά καλά πως θα καταλήξουν Ζουν σε μια περίπλοκη εποχή, που είναι δύσκολο να κατανοήσουν και η πανδημία τα έχει καταστήσει ακόμη πιο εύθραυστα. Δεν μπορούν καν να φανταστούν τι θα βιώσουν, αν θα μπορέσουν να φτιάξουν κάτι, σαν να επίκειται το τέλος του κόσμου. Μια έννοια που δεν είναι καινούρια για πολλούς νέους ανθρώπους, αλλά σήμερα με την πανδημία φαίνεται να βρίσκει περισσότερη επιστημονική εξήγηση», συνεχίζει ο Μούνζι.

• Σήμα κινδύνου η απογοήτευση

Μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη Γερμανία με τη συμμετοχή 1500 νέων παιδιών ηλικίας 16-25 ετών έδειξε ότι το κυρίαρχο συναίσθημα είναι η απογοήτευση , γράφει η Tagesschau. «Το 84% των νέων κάτω των 26 ετών είπαν πως αισθάνονται εγκαταλειμμένοι από την κυβέρνηση γιατί αγνοεί τα συμφέροντά τους. Το 70% φοβούνται ήδη πολύ ,όταν σκέφτονται τη ζωή τους σε 50 χρόνια».

Το επικίνδυνο είναι ότι η πανδημία έχει αυξήσει τη δυσαρέσκεια των νέων, προς πάσα κατεύθυνση. «Η απογοήτευση με την πολιτική εν γένει ,έχει αυξηθεί επικίνδυνα στην εποχή του κορονοϊού. Και αυτό μπορεί να είναι επικίνδυνο για την ίδια τη δημοκρατία. Περισσότεροι από τους μισούς νεαρούς ενήλικες στη Γερμανία, σχεδόν το 55 % , δεν βλέπουν πλέον τον εαυτό τους να εκπροσωπείται από κανένα κόμμα», γράφει η γερμανική εφημερίδα.

«Αυτή η γενιά βλέπει ήδη τον εαυτό της παραμελημένο από την πολιτική, Οι ανάγκες των νέων ανθρώπων και αυτό το συναίσθημα έχει εξαπλωθεί. Ενα συναίσθημα που συνοδεύεται από μια ευρεία αίσθηση μοναξιάς… Ο θυμός στρέφεται εναντίον των πολιτικών επειδή παραμελούν τα συμφέροντα και τις ανάγκες των νέων.

Οι πολιτικοί έχουν χάσει την αξιοπιστία τους μεταξύ της νέας γενιάς, γιατί φαίνεται να δίνουν προτεραιότητα σε άλλες κατηγορίες ανθρώπων, αντί να ακούνε τους νέους και να τους λαμβάνουν υπόψη. Πολλοί νέοι θεωρούν οι ανάγκες τους βρέθηκαν στο κάτω …ράφι των κυβερνήσεων, που πιστεύουν πως με τον αυξανόμενο αριθμό των εμβολιασμών θα μπορούσαν απλά να ξεπεράσουν το ζήτημα. Αλλά αν τα κρούσματα αυξηθούν ξανά λόγω της μετάλλαξης Δέλτα, τότε οι νέοι που δεν έχουν εμβολιαστεί, θα πέσουν ξανά στην ίδια τρύπα μοναξιάς και απομόνωσης με πριν», λέει ερευνητής σε θέματα νεολαίας, Σάιμον Σνέτζερ στην Tagesschau.

«Και αν οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να σκεφτούν τίποτα άλλο από το να επιβάλουν νέα περιοριστικά μέτρα στους νέους , που είναι πεινασμένοι για ελευθερία, τότε θα χάσουν την υπομονή τους και σε κάποιο σημείο θα υπάρξει έκρηξη…Η πίεση στο «καζάνι» αυξάνεται. Η νέα γενιά θα εξεγερθεί αργά ή γρήγορα. Το μόνο πράγμα που λείπει είναι μια σπίθα, που θα ανάψει το φιτίλι…Αν οι κυβερνήσεις δεν ξεκινήσουν έστω και τώρα διάλογο με τους νέους και συνεχίσουν να καταφεύγουν στην …αστυνομία , η σπίθα θα μπορούσε σύντομα να ανάψει…

• Η ώρα της έκρηξης

Η δυσαρέσκεια των νέων στην πανδημία αυξάνεται γιατί πολλοί θεωρούν ότι «έχει χαθεί η καλύτερη περίοδος της ζωής τους», εξηγεί ο Γερμανός ερευνητής ,μιλώντας στην εφημερίδα Tagesschau.

«Βλέπουμε χιλιάδες νέους να συνωστίζονται στα πάρκα και σε πλατείες για να γιορτάσουν – συχνά χωρίς να συμμορφώνονται με τους κανόνες προστασίας από τον κορονοϊό. Γιατί οι νέοι στερήθηκαν μέχρι τώρα όλα τα μέρη ,στα οποία σε μια διαφορετική περίσταση, θα συναντούσαν τους φίλους τους.

Οι μεγάλοι δυσανασχετούν για αυτό. Αλλά πρέπει να αναρωτηθούν: Πως θα αντιδρούσαν οι ίδιοι, αν είχαν τεθεί σε περιορισμό για περισσότερο από ένα χρόνο στην ηλικία των 16 ή 18 ετών. Οι περισσότεροι από αυτούς θα είχαν πάει στα…οδοφράγματα. Και αυτό ακριβώς κάνουν οι νέοι αυτή τη στιγμή – αν και με πολύ ευγενικό τρόπο – και οι ηλικιωμένοι εκπλήσσονται επειδή δεν μπορούν πλέον να μπουν στα παπούτσια των νέων ανθρώπων».

Η καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, Σεσίλ φαν ντε Βέλντε ,προειδοποιεί μάλιστα ότι αυτό που διακυβεύεται δεν είναι τόσο μια σύγκρουση μεταξύ των γενεών, αλλά μεταξύ ενός τμήματος της νεολαίας και των δημόσιων αρχών. «Φυσικά, όλοι έχουν πληγεί από την κρίση που προκαλείται από την πανδημία, αλλά στην περίπτωση των νέων τα πράγματα είναι διαφορετικά», λέει η Καναδή κοινωνιολόγος.

«Το σοκ αβεβαιότητας και μοναξιάς τους χτυπάει την ώρα που ενηλικιώνονται. Η πανδημία αυξάνει έντονα τις κοινωνικές ανισότητες και στις νέες γενιές, οι οποίες είχαν ήδη σημαδευτεί από έντονο κοινωνικό ανταγωνισμό και αυξημένους κινδύνους εγκατάλειψης …Η έκταση του τραύματος θα εξαρτηθεί από τις οικονομικές εξελίξεις και τις πολιτικές επιλογές τα επόμενα χρόνια», σημειώνει η Σεσίλ φαν ντε Βέλντε .

Ο Ούγγρος κοινωνιολόγος Κάρλ Μανχάιμ(1893-1947) και ιδρυτής της λεγόμενης Κοινωνιολογίας της γνώσης, στο βιβλίο του «Ιδεολογία και Ουτοπία», έγραφε χαρακτηριστικά ότι «οι περίοδοι κοινωνικής αποσταθεροποίησης μπορούν να δημιουργήσουν μια κοινή «συνείδηση γενιάς», για όσους εισέρχονται στη φάση της ενηλικίωση. Και η πανδημία εντείνει ήδη την κοινωνική αποσταθεροποίηση…

Αυτή η σπίθα «τείνει να στραφεί περισσότερο ενάντια στο «σύστημα» – είτε εκπαιδευτικό, κοινωνικό, είτε πολιτικό – από ό, τι ενάντια στις παλιότερες γενιές , λέει η Σεσίλ φαν ντε Βέλντε.

• Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.

29 Μαΐου 1453. Κεφάλαιο τῆς ψυχικῆς ἱστορίας τῶν Ἑλλήνων.

 

 Ἀπόσπασμα ἀπό την «Ἀναστασία ἡ Χατζηραδιανή» τοῦ Γιώργου  Δημόπουλου 

 

 Ἡ Ἀναστασία εἶναι γέννημα τῆς ἅλωσης τῆς Βαγδάτης, τοῦ σπαραγμοῦ τῆς Βυρηττοῦ, τῆς κατάπτωσης τῆς Ἰερουσαλήμ, τῆς βαρβαρότητας τῶν Λατίνων, τῆς ἀλαζονείας τῶν Γενοβέζων, τῆς πώρωσης τῶν Βενετῶν, τοῦ ἐκτουρκισμοῦ τῆς Μαύρης Θάλασσας καὶ τῆς Ἀνατολῆς, τοῦ καταποντισμοῦ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τῆς τρομερῆς κόψης τοῦ μογγολικοῦ σπαθιοῦ, τοῦ ἀκούσματος τῶν ξύλων καὶ τῶν πελέκεων τῶν γκαζίδων Τουρκομάνων καὶ Ὀθωμανῶν, τοῦ τριγμοῦ τῶν ὀδόντων Σέρβων καὶ Βουλγάρων, τῆς ἀσυνειδησίας τῶν Βυζαντινῶν ἀρχόντων, τῆς ἔκπτωσης τῶν ἀξιῶν, τῆς μικροπρέπειας καὶ ἰδιοτέλειας τῶν ἱερωμένων, τῆς ἀθλιότητας τῶν μαυραγοριτῶν, τῆς ἐμπάθειας τῶν ἀνθενωτικῶν, τῆς ἀδιαλλαξίας τῶν αὐτοαποκαλούμενων εὐλαβῶν, τῆς ἀπάθειας τῶν μορφωμένων, τῆς ξιπασιᾶς τῶν ἀριστοκρατῶν, τῆς ἀνεπάρκειας τῆς κρατικῆς μηχανῆς, ἐν συντόμω, τῆς κοινωνικῆς σαπίλας. Ἡ ὀδύνη τῶν ἀλλεπάλληλων ἀπωλειῶν σημάδεψε τὴ ζωή της, τὴ ζωὴ ὅλων μας, οἱ δὲ ὠδῖνες τοῦ τοκετοῦ τοῦ τέρατος ἀκούγονται μέχρις σήμερα…

 Καθισμένος στὴν ξερολιθιὰ δίπλα στὰ αὐλάκια τοῦ χατζηραδιανοῦ μου κήπου, πετάγομαι στὸν ἐφιάλτη τοῦ Τὸπ Καπὶ καὶ ἀγριεύομαι… Ἡ σήψη εἶχε φτάσει στὸ μὴ περαιτέρω. Κάνω 1203 βήματα ἀνατολικὰ καὶ βλέπω τὴν Δ΄ Σταυροφορία νὰ ἔχει ξεκινήσει. Βλέπω τὶς βενετικὲς γαλέρες νὰ περνοῦν τὰ Δαρδανέλλια καὶ τοὺς Σταυροφόρους νὰ ἀντικρίζουν τὴ Βασιλίδα Πόλη. «…Μάθετε ὅτι δὲν ὑπῆρχε ἄνθρωπος ποὺ νὰ μείνει ἀσυγκίνητος, ἄνθρωπος ποὺ νὰ μὴν ἀνατριχιάσει…» γράφει στὸ χρονικὸ «Ἡ Κατάκτηση τῆς Κωνσταντινούπολης» ὁ μαρεσάλης Γοδεφρεῖδος Βιλλεαρδουίνος, περιγράφοντας τὰ αἰσθήματα θαυμασμοῦ καὶ δέους τῆς δυτικῆς ἱπποσύνης ὅταν ἀναδύθηκε ἀπὸ τὰ νερὰ τῆς Προποντίδας τὸ θρυλικὸ Κάστρο, ἡ μεγαλύτερη πολιτεία τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου! Λίγο μετὰ τὸ Πάσχα, οἱ Φράγκοι μεθοκοπᾶτε μέσα στὴν Ἁγία τοῦ Θεοῦ Σοφία· οἱ Βενετοὶ λεηλατοῦν τὸ Ἱερόν Παλάτιον, ξηλώνουν πολύχρωμα μάρμαρα, ἁρπάζουν ἀρχαῖα ἀγάλματα καὶ ἱερὰ σκεύη, ξηλώνουν τὸ Τέθριππο Θριάμβου ποὺ στολίζει ξεδιάντροπα πλέον τὸν Ἅγιο Μάρκο Βενετίας, τὸν Ἀκάνθινο Στέφανο, ποὺ ἀναδεικνύει στὸ ἑξῆς τὴν Παναγία τῶν Παρισίων, ἀπογυμνώνουν τὸν Ἱππόδρομο, σκαλίζουν τοὺς κίονες τοῦ Ἁγίου Πολυεύκτου γιὰ νὰ βγάλουν τοὺς ἀμέθυστους ποὺ διάνθιζαν τὶς λευκὲς ἐπιφάνειες… Ἡ ξεπατωμένη Βασιλεύουσα ἐρημώνει. Βλέπω καθαρὰ πλέον τὶς ρίζες τοῦ ἀνθενωτισμοῦ, καὶ τὴν προτίμηση νὰ δοῦν φακιόλι τούρκικο…

 Προχωρῶ λίγο πιὸ ἀνατολικά. Ἀρχὲς τοῦ 1221 καὶ οἱ ἱπποτοξότες τοῦ Τσέγκις διατρέχουν τὴν Ὑπερωξειανὴ καὶ περνοῦν τὸ ὑδάτινο σύνορο. Οἱ ἐξισλαμισμένοι νομάδες Ὀγκούζ (Ὀγοῦζοι Τοῦρκοι) μεταναστεύουν μὲ ἑκατομμύρια πρόβατα στὰ μικρασιατικὰ στρατόπεδα τῶν Σελτζούκων. Εἶναι οἱ πρόγονοι τῶν Ὀθωμανῶν Τούρκων. Οἱ ἀνθρωπολογικοὶ χάρτες ἀλλάζουν. Οἱ πολιτισμοὶ διαχέονται. Εἶναι ἀδύνατο νὰ ἐπιβληθεῖ κανεὶς στὰ πλήθη τῶν Τουρκομάνων τσομπάνηδων ποὺ ἔστησαν τὶς σκηνές τους στὰ ὀροπέδια. Ἡ ἐπέλασή τους καθορίζει τὶς ἐξελίξεις. Τὸ τέλος τῆς ἱστορίας τοῦ πολιτισμοῦ πλησιάζει.

 Τέλος χειμώνα 1221 οἱ Μογγόλοι προχωροῦν καὶ ὁ γεωργιανὸς στρατὸς συντρίβεται μπροστὰ στὰ τείχη τῆς Τιφλίδας. Οἱ νικητὲς κόβουν τοὺς ἡττημένους σὲ κομμάτια καὶ ἀφήνουν τὰ κατακρεουργημένα πτώματα νὰ τὰ κατασπαράξουν τὰ ὄρνεα καὶ τὰ θηρία. Σὲ κάθε ἐπίθεση βάζουν μπροστὰ τοὺς αἰχμαλώτους. Ἀργὰ ἢ γρήγορα, ἰδίως οἱ ἀγροτοκτηνοτροφικοὶ πληθυσμοί, ἀσπάζονται μὲ τὴ βία τὸ Ἰσλὰμ. Κανεὶς δὲν γνωρίζει πότε ἐξισλαμίστηκαν τὰ διάφορα ἰρανόφωνα ἢ τουρκόφωνα φύλα.

 Καλὸς καγαθὸς ὁ Ἀνδρόνικος, 1259 ἀλλὰ σμικρός. Χρειαζόταν κάποιος ἡγέτης νὰ πιάσει τὸν Ταύρο ἀπὸ τὰ κέρατα, ὅταν οἱ μαινόμενοι ταύροι εἶχαν ζώσει τὸ Βυζάντιο, τὴν ὥρα μάλιστα ποὺ ἐντὸς τῶν τειχῶν οἱ καλοζωισμένες ἀγελάδες ἀσκοῦσαν ὅλη τὴν ἐπιρροή τους γιὰ νὰ ἀποκτοῦν ὅλο καὶ περισσότερα προνόμια, ἀδιαφορῶντας γιὰ τὴν ἐπικείμενη διάλυση. Μέχρι καὶ ἰδιόκτητες Μονὲς κυκλοφοροῦσαν μὲ ἐπιγραφὲς ποὺ ἀπαθανάτιζαν τὴν εὐλάβεια τους· πρὸ παντός, πρὸς Θεοῦ, μὴν ξεφύγει ὁ ἰαμβικὸς στίχος στὴν εἴσοδο τῆς Μονῆς!

Τά δεδομένα, πολιτικά καί κοινωνικά τά χαρακτήριζε μιά ἀδιάκοπη ἀντιπαλότητα καί ἀναμέτρηση ἀτόμων καί ὁμάδων, μέ κοινό τόπο συναίνεσης τήν συνενοχή. Στήν ἄσπονδη συνενοχή τους οἱ σπαρασσόμενες φατρίες μοιράζονταν τόσα, ὥστε οἱ θεσμοί ν’ ἀδειάζουν ἀπό  περιεχόμενο. Ἠ πολιτική μέ συγκολλητική οὐσία τήν  ἰδιοτέλεια καί τήν μερικότητα εὐννοεῖ κατ’ ἐξοχήν τίς δημόσιες ἁμαρτίες, ἑνῶ οἱ θεσμοί ἔχουν ἱδρυθῆ γιά νά τίς ἀποτρέπουν. Ἐπί πλέον ἡ κακή σχέση μέ τήν ἑκάστοτε χρονική πραγματικότητα ἀποθαρρύνει τήν ἐλπίδα στό ἱστορικό ἐπίπεδο καί τήν ἐνθαρρύνει στό θρησκευτικό. Συμβαίνει ἔτσι ἕνας μαρασμός σάν ἀργός θάνατος. Μιά προϊοῦσα παρακμή, στήν ὁποία οἱ κοινωνίες νομίζουν ὅτι ἀντστέκονται μέ τίς φαντασιώσεις τους. Μιά τέτοια φαντασίωση, στόν παραδόσιμο πνευματικό μας πολιτισμό, μ’ ἄλλα λόγια τήν κουλτούρα μας, κάνει σήμερα μεγάλο μέρος τῶν Ἑλλήνων νά πιστεύει σέ θαυματουργικές ἄνωθεν ἐπεμβάσεις γιά τήν ἐπίλυση ἀτομκῶν, κοινωνικῶν ἤ ἐθνικῶν προβλημάτων, προκρίνοντας αὐτόματα τήν παθητική στάση στό ἱστορικό γίγνεσθαι.    

 Ἐγκλωβισμένος λοιπόν ὁ Αὐτοκράτορας στὴν ἀντιδυτική, ἀνθενωτικὴ καὶ ἀντιπαπικὴ πολιτική του· ἦταν δέσμιος τῶν λαθῶν του· δέσμιος τῶν συγγενῶν καὶ αὐλικῶν του· δέσμιος τῶν ἀδηφάγων κληρικῶν ποὺ εἶχαν καταντήσει Σειληνοὶ τοῦ κράτους. Καὶ ὁ λαός, ὁ χύδην λαός, ἂς βαρυγκωμάει. Κοντολογίς, στὸν καιρό του, μὲ τὴν ἄδειά του, οἱ Γενοβέζοι ἔφτιαξαν ἕνα «κράτος ἐν κράτει» στὴν κωνσταντινουπολίτικη Περαία, μιὰ γενοβέζικη πόλη, ἑκατὸ μέτρα ἀπὸ τὴν Πόλη. Ὕψωσαν τείχη, ἄνοιξαν τάφρο, ἔχτισαν τὸν ἐντυπωσιακὸ πύργο τοῦ Γαλατᾶ κι ἔγιναν κύριοι τοῦ Βοσπόρου, κύριοι τῶν θαλασσῶν καὶ τῶν θαλασσίων μεταφορῶν.

 Ὁπωσδήποτε οὔτε οἱ Γενοβέζοι οὔτε οἱ ἀνταγωνιστές τους οἱ Βενετοὶ ἀποτελοῦσαν τὸ μοναδικὸ πρόβλημα τοῦ ἀποδυναμωμένου καὶ συρρικνωμένου Κράτους, ποὺ δὲν εἶχε τρόπο νὰ ἀμυνθεῖ καὶ ἔβλεπε τοὺς πανικόβλητους Μικρασιάτες νὰ ἔρχονται ἀπὸ ἀπέναντι κομίζοντες προφητικὰ τὴν ἀπελπισία καὶ τὴ φρίκη στὴν πρωτεύουσα. Τὰ ἱμάτια τοῦ Βυζαντίου διαμελίζονταν ἀνάμεσα σὲ Τουρκομάνους ἐμίρηδες, σὲ δυναμικοὺς ὁπλαρχηγοὺς γκαζίδες, ποὺ ἔστηναν τὰ δικά τους μπαϊράκια. Οἱ Τοῦρκοι τοῦ Ὀσμὰν θὰ ἐμφανιστοῦν δυναμικά. Ἀπὸ τὰ ἐνδότερα τῆς Βιθυνίας θὰ κάνουν ἀλλεπάλληλες ἐπιδρομὲς καὶ λεηλασίες στὴν ὕπαιθρο χώρα. Οἱ Ὀθωμανοί, ποὺ σκύλευαν τὴν ἤδη κατεστραμμένη μικρασιατικὴ ὕπαιθρο, εἶχαν φτάσει μέχρι τὸν Βόσπορο. Ὅσοι Μικρασιάτες μποροῦσαν ἔφευγαν ἀπελπισμένοι, πεινασμένοι, ρακένδυτοι καὶ κατέκλυζαν τὴν Πόλη. Οἱ Γαζῆδες πολεμιστὲς τοῦ Ἰσλάμ, ἱππότες τῆς ἡμισελήνου καὶ μακρινοὶ προπάτορες τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, ἄρχισαν βαθμιαῖα νὰ σταθεροποιοῦν τὰ κρατίδιά τους στὴ Μικρὰ Ἀσία ἀπὸ τὰ μέσα τοῦ 13^ου αἰώνα.

 Στὶς ἀρχὲς τοῦ 14^ου αἰώνα, ὁ «λαὸς τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ» ἀπέκλεισε τὴ Νίκαια. Οἱ Καταλανοὶ μισθοφόροι λεηλατοῦν τὴ Θράκη, τὸν μεγαλύτερο σιτοβολώνα τῆς Αὐτοκρατορίας, οἱ γεωργοὶ ἐγκαταλείπουν τὴ γῆ τους καὶ τρέχουν νὰ σωθοῦν στὶς ὀχυρωμένες πόλεις, ἡ Πρωτεύουσα κινδυνεύει νὰ μείνει χωρὶς σιτάρι καὶ κριθάρι, χωρὶς ψωμί. Τὰ ἄλογα χρειάζονται βρώμη, τὰ τζάκια ξύλα. Ὁ Θρακιᾶς πέφτει βαρὺς τοὺς χειμωνιάτικους μῆνες, τὸ κρύο τσουχτερό, τὰ δάση τῆς Βιθυνίας ἀποκλεισμένα, ὁ κόσμος πεινάει, κρυώνει, ἀγωνιᾶ. Ὁ σεισμὸς τοῦ 1303 ἐπιδεινώνει τὴν κατάσταση.

Τὸ 1304 οἱ Τουρκομάνοι καταλαμβάνουν τὴν Ἔφεσο, οἱ Βούλγαροι, δραττόμενοι τῆς ἀναμπουμπούλας, μὲ τὴ σειρά τους καταλαμβάνουν βυζαντινὰ κάστρα στὸν Αἷμο καὶ ὁ Τσάρος ἀπαιτεῖ συμπεθεριὸ μὲ τὴ δυναστεία τῶν Παλαιολόγων, διαφορετικὰ ἀπειλεῖ νὰ συμμαχήσει μὲ τοὺς Καταλανούς, τὴ στιγμὴ ποὺ ἡ πλεονεξία τῶν Βυζαντινῶν γαιοκτημόνων, ἀρχόντων, κληρικῶν, ἡγουμένων μοναστικῶν ἱδρυμάτων καὶ προσκυνημάτων παίρνει διαστάσεις ἀνεξέλεγκτης ἐπιδημίας. Αὐτοὶ οἱ ἄθλιοι, λαϊκοὶ καὶ κληρικοί, «τὰ καθίκια τοῦ κερατᾶ», ἔκρυβαν τὸ σιτάρι γιὰ νὰ τὸ πουλήσουν στὴ διπλὴ καὶ τριπλὴ τιμή. Τὸ ἴδιο ἔκαναν καὶ οἱ Γενοβέζοι τοῦ Πέραν. Ἄνοιξαν τὶς ἀποθῆκες τους καὶ μοσχοπουλοῦσαν τὴ μαυροθαλασσίτικη παραγωγή, περιγελῶντας τοὺς Κωνσταντινουπολίτες, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχαν οὔτε πολεμικὸ οὔτε ἐμπορικὸ στόλο. Κόμπαζαν μάλιστα οἱ Γενοβέζοι, κι ἔλεγαν γιὰ τοὺς «ἀπέναντι» ὅτι ἦταν τόσο πειναλέοι, ὥστε ἀντάλλασαν ἀκόμα καὶ τὶς γυναῖκες τους γιὰ δυὸ σπυριὰ σιτάρι.

 Οἱ Καταλανοὶ ἁλώνιζαν τὸν τόπο, ἔσφαζαν ποίμνια, τὰ ὑπόλοιπα κοπάδια βολόδερναν τρελαμένα ζῶα, ἐξαθλιωμένοι χωρικοί, πεινασμένες πόλεις, ἀβοήθητοι πληθυσμοί, «συχνὰ γυμνόν ὁρῶντας τὸν πέλεκυν κατὰ τοῦ τραχήλου» (γράφει ὁ Γρηγορᾶς) μὲ τὸν Ὀσμὰν ἤδη στὴ Χαλκηδόνα, τὸ μεγαλύτερο μικρασιατικὸ προάστιο τῆς Πόλης, μισὴ ὥρα ἀπόσταση μὲ βάρκα ἀπὸ τὴν καρδιὰ τῆς Αὐτοκρατορίας.

 Ἀπὸ τὸ φραγκοσερβοβυζαντινὸ κρατίδιό της ἡ Ἰσλάνδη-Εἰρήνη βυσσοδομοῦσε. Ποῦ νὰ τοὺς κάνεις ζάφτι ὅλους αὐτούς. Ζόφος, ἀπελπισία, μιζέρια, λαϊκή ὀργή. Ἡ δυσαρέσκεια ὑποθάλπει τὴν μικροεξέγερση κατοίκων στὴν πρωτεύουσα. Ὁ ἀσκητικὸς πατριάρχης Ἀθανάσιος ἐπεμβαίνει. Στηλιτεύει ἰδίως τὴ στάση τῶν ἀσυνείδητων κληρικῶν, ποὺ δυστυχῶς εἶναι συντριπτικὴ πλειοψηφία, ὅπως μυκτηριστικὰ λέει, κατηγορεῖ τοὺς ἀναλφάβητους εὐαγγελικὰ ἐπισκόπους, ποὺ ἐγκατέλειψαν τὶς μικρασιατικὲς μητροπόλεις γιὰ νὰ σώσουν τὸ τομάρι τους, ἀφήνοντας ἀβοήθητο τὸ ποίμνιό τους νὰ βολοδέρνει στὸ ρημαδιό, καὶ προσπαθεῖ νὰ πείσει τοὺς πλούσιους καὶ τὰ μοναστήρια νὰ ἀνοίξουν τὶς ἀποθῆκες. Τοὺς ἀποκαλεῖ συλλήβδην «σιτοκαπήλους».

 Τὸ καλοκαίρι τοῦ 1306 οἱ Βούλγαροι κατέλαβαν ὅλα τὰ μαυροθαλασσίτικα λιμάνια καὶ συμμάχησαν μὲ τοὺς Καταλανοὺς ἐναντίον τῆς Κωνσταντινούπολης. Οἱ Λατίνοι εἶχαν κατασπαράξει τὰ πάντα καὶ τριγυρνοῦσαν ἔξω ἀπὸ τὰ τείχη. Ἀβάστακτος ὁ χειμώνας τοῦ 1306-1307. Ἡ Πόλη λιμοκτονεῖ, ξεπαγιάζει, οἰκογένειες ὁλόκληρες ἀφανίζονται, ἐνῶ αὐτοὶ ποὺ μεταφέρουν τοὺς νεκροὺς πεθαίνουν στοὺς δρόμους. Ὁ πατριάρχης Ἀθανάσιος προσπαθεῖ νὰ βάλει χέρι στὶς ὑπέρογκα συσσωρευμένες οἰκονομίες τοῦ ἀνώτατου κλήρου καὶ τῶν μοναστηριῶν, ἀψηφῶντας ἀπειλὲς καὶ κατάρες τῶν κληρικῶν, ἀλλ’ εἰς μἀτην, ἀποτυγχάνει οἰκτρῶς. Ἐν συνεχείᾳ τοὺς ἐκλιπαρεῖ νὰ ἀνταποκριθοῦν στοιχειωδῶς στὰ εὐαγγελικά τους καθήκοντα, ἀλλὰ ματαίως, καὶ πάλι ἀποτυγχάνει παταγωδῶς, αὐτοὶ «ἀγρόν ἠγόρασαν». Παρὰ ταῦτα, ὁ χυλὸς τοῦ πατριάρχη βράζει σὲ κάποια λιγοστὰ καζάνια, ὡστόσο σύντομα ἐξαντλοῦνται τὰ ξύλα μὲ τοὺς κατόχους τῶν δασικῶν ἐκτάσεων νὰ μὴν ἐπιτρέπουν τὴν τροφοδοσία.

 Ἀδιέξοδα, συνομωσίες ἐνέτειναν τὸν πανικὸ καὶ τὴν ἀπελπισία, ἔντονες ἐκκλησιαστικὲς ἀντιπαραθέσεις γιὰ μερτικὸ στὴν ἐξουσία, μὲ τοὺς ἀνθενωτικοὺς νὰ συμμαχοῦν ἀπροκάλυπτα ἀνοιχτὰ μὲ τοὺς Τούρκους, διευκολύνοντας μάλιστα τὴν κατάκτηση τῆς Πόλης ἀπὸ δαύτους, προσωπικὰ συμφέροντα, διαφθορὰ δικαστῶν, σκληρότητα γαιοκτημόνων, δυσφορία καλλιεργητῶν καὶ διχόνοια σὲ πλήρη ἀνάπτυξη, ποὺ κατασπάραζαν τὸν βυζαντινὸ ὀργανισμό. Ὅλοι βυσσοδομοῦσαν ἀνοιχτὰ ἐναντίον τῆς ἑτοιμοθάνατης Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας, μὲ πρώτους τοὺς ὁρκισμένους ἀνθενωτικούς, θύματα οἱ περισσότεροι τῆς τρομοκρατίας ποὺ εἶχε ἐξαπολύσει ἡ κρατικὴ μηχανὴ μετὰ τὴν ὑπογραφὴ τῆς ἔνωσης τῶν Ἐκκλησιῶν. Ὁ ἄνεμος ἀπὸ τὸ ἀσκὶ τοῦ Αἰόλου δὲν συμμαζεύονταν. Γιὰ ποιά Κερκόπορτα μιλᾶμε;