Σχετικά

Εναλλακτικός ιστότοπος για την Τήνο και όχι μόνο, εκτεθειμένος σε μέρος που το προσβάλλει ο άνεμος και ορατός από όλους

Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου 2018

Κορνήλιος Καστοριάδης: Κωνσταντινούπολη, 11 Μαρτίου 1922 – Παρίσι, 26 Δεκεμβρίου 1997


Σαν σήμερα, στις 26 Δεκέμβρη του 1997, έφυγε από την ζωή, ένας πολύ καλός φίλος, ένας πολύ καλός φίλος της Τήνου,  ο ΚορνήλιοςΚαστοριάδης.
Υπεραγαπούσε την Τήνο και το τηνιακό τοπίο. Πολλά από τα τελευταία του βιβλία είναι γραμμένα στο σπίτι που διατηρούσε στον Τριπόταμο και που περνούσε μεγάλο μέρος από τα καλοκαίρια του.
 Είναι χαρακτηριστική άλλωστε η φράση του για «το χειροποίητο νησί». 
Παρακάτω, παραθέτουμε αποσπάσματα από το βιβλίο της δημοσιογράφου Τέτας Παπαδοπούλου: «Για τον Κορνήλιο Καστοριάδη – “Είμαστε υπεύθυνοι για την ιστορία μας"

«Σε μια πρώτη προσέγγιση, ο σημερινός δυτικός άνθρωπος−συμπεριλαμβανομένου και του Νεοέλληνα− είναι ένα άτομο περιορισμένο στην καθαρά ιδιωτική του σφαίρα. Ενδιαφέρεται μόνον για το βιοτικό του επίπεδο. Προσπαθεί με τα διάφορα καταναλωτικά “αγαθά” να συγκαλύψει την έλλειψη κάθε νοήματος αναφορικά με τη ζωή και τη θνητότητά του».

«Εκείνο που κυρίως καταναλώνουν σήμερα οι άνθρωποι είναι τη-λε-ό-ρα-ση. Και μέσα από την τηλεόραση καταναλώνουν, δι’ αντιπροσώπου, τη φαντασίωση μιας ζωής που θα ήταν λεφτά, σεξ, εξουσία και βία».

«Νομίζω ότι αυτό που συμβαίνει σήμερα στη Δύση είναι μια πρεμιέρα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Πρώτη φορά, από όσο ξέρω, παρατηρούμε μια κοινωνία χωρίς αξίες, χωρίς νόρμες, χωρίς κατεύθυνση. Ούτε καν στην καπιταλιστική πρόοδο δεν πιστεύει πραγματικά πια κανείς».


ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΝΗΛΙΟ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗ, «ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤϫϠΦρόυντ, στο γνωστό του βιβλίο για τη θρησκεία ως αυταπάτη, δίνει έναν πολύ σωστό ορισμό της αυταπάτης. Λέει ότι “η αυταπάτη δεν είναι απλώς μια εσφαλμένη πίστη, αλλά μια εσφαλμένη πίστη που τη στηρίζει μια επιθυμία”».

«Με την πολιτική απάθεια και το ιδεολογικό κενό που υπάρχει σήμερα, ένας οικολογικός κατακλυσμός θα οδηγούσε μάλλον σε κάποιο φασιστικό ή ολοκληρωτικό καθεστώς παρά σε ένα δημοκρατικό ξύπνημα».

«Η συγκρότηση ενός λαού σε πολιτική κοινωνία δεν είναι δεδομένη, δεν είναι κάτι που χαρίζεται, αλλά κάτι που δημιουργείται».

«Εγώ λέω ότι ο ελληνικός λαός −όπως και κάθε λαός− είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, συνεπώς είναι υπεύθυνος και για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα».

«Οι λογαριασμοί που έχει κανείς με τον τόπο που γεννήθηκε, που μεγάλωσε, που μιλάει τη γλώσσα του δεν κλείνουν ποτέ. Ξέρω ότι χρωστάω στην Ελλάδα ένα μεγάλο μέρος από αυτό που είμαι. Και πάντα πονάω απεριόριστα και τον τόπο και τον λαό».

«Πρέπει να πω ότι σε μικρή ηλικία με διέκρινε ήδη μια διπλή πόλωση. Από τη μια μεριά, είχα μεγάλο ενδιαφέρον για τη φιλοσοφία. Από την άλλη, είχα επίσης μεγάλο ενδιαφέρον για την πολιτική δράση και την κοινωνική μεταβολή. Αυτή η διπλή πόλωση ήταν καθοριστικό στοιχείο στην όλη μετέπειτα εξέλιξή μου. Και σήμερα, κατά κάποιον τρόπο, έτσι είμαι. Με ενδιαφέρει βασικά η σκέψη, αλλά επίσης με ενδιαφέρει η τύχη της κοινωνίας και η προσπάθεια για μια κοινωνία πιο ελεύθερη και πιο δίκαιη».

«Αυτόνομος, λοιπόν, είναι εκείνος που δίνει στον εαυτό του έναν νόμο. Φυσικά, δεν θα αποκαλούσα αυτόνομο όποιον εκπληρώνει απλώς τις επιθυμίες του χωρίς κανένα φρένο και χωρίς κανέναν έλεγχο, όποιον θεωρεί πως νόμος είναι να κάνει ό,τι του κατεβαίνει κάθε στιγμή στο κεφάλι. Το ίδιο ισχύει και για την κοινωνία. Δεν μπορεί να υπάρξει κοινωνική και συλλογική ζωή χωρίς οργάνωση και χωρίς ένα minimum κοινών κανόνων. Δεν μπορεί να υπάρξει κοινωνική και συλλογική ζωή χωρίς ένα minimum αξιών και σκοπών. Εννοώ αξιών και σκοπών που να τους συμμερίζονται όλα τα μέλη της κοινωνίας ή τουλάχιστον να μην τους αντιμάχονται κατά τέτοιον τρόπο ώστε να προτιμούν να γίνει ρημάδι η κοινωνία παρά να πραγματοποιηθούν αυτές οι αξίες και οι σκοποί».

«Όπως ξέρετε, η βασική μου θέση είναι ότι κάθε κοινωνία αυτοθεσμίζεται. Δηλαδή κάθε κοινωνία δημιουργεί τους θεσμούς της. Θεσμός είναι τα εργαλεία. Θεσμός είναι η θρησκεία. Θεσμός είναι οι αξίες. Θεσμός είναι η ρύθμιση των σεξουαλικών σχέσεων. Θεσμός είναι η ύπαρξη εξουσίας και ο τρόπος με τον οποίο επιβάλλεται και νομιμοποιείται».

«Η σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία −η καπιταλιστική κοινωνία εν γένει− έχει ως κεντρική φαντασιακή σημασία την απεριόριστη αύξηση των παραγωγικών δυνάμεων, την απεριόριστη αύξηση της κυριαρχίας του ανθρώπου πάνω στη φύση και πάνω στους ίδιους τους ανθρώπους. Και αυτό το εμφανίζει ως λογική
επιδίωξη. Όμως αυτή η επιδίωξη, η οποία πραγματικά παίζει έναν απολύτως κεντρικό ρόλο στη ζωή της καπιταλιστικής κοινωνίας, είναι τελείως άλογη, τελείως αυθαίρετη».

«Η σχέση μου με την Ελλάδα είναι αυτή: τα αρχέτυπα, η θάλασσα, τα δέντρα, ο ουρανός, η σχέση του σώματος με έναν χώρο, με άλλα σώματα, με τη φύση. Πέραν αυτού η σχέση είναι πολύ προβληματική».

Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2018

Κοινό Τηνίων: ΔΤ για το Δημοτικό Συμβούλιο της 12ης Δεκέμβρη 2018


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
για το Δημοτικό Συμβούλιο της 12ης Δεκέμβρη 2018

Στο δημοτικό συμβούλιο της 12ης Δεκέμβρη 2018, ο δημοτικός σύμβουλος της Ανεξάρτητης Δημοτικής Κίνησης “Κοινό Τηνίων”, Γιάννης Βιδάλης, έθεσε προ ημερήσιας διάταξης τρία θέματα:

1. Η φωτιά στο δεματοιποιητή

2. Τα προβλήματα της λειτουργίας στο ΚΗΦΗ και

3. Τα νέα ΚΑΦΑΟ του ΟΤΕ


Σχετικά με την φωτιά στο δεματοποιητή είπε:

“Καταθέσαμε στην πυροσβεστική την παρακάτω γραπτή αναφορά σχετικά με την πυρκαγιά στο Κοσσίνι η οποία αναφέρει:

- Δεδομένης της πυρκαγιάς που ξέσπασε κατά την διάρκεια της νύχτας μεταξύ Παρασκευής 30/11/2018 και Σαββάτου 1/12/2018, στον χώρο δεματοποίησης απορριμμάτων στην περιοχή “Κοσσίνι” του Δήμου Τήνου και λαμβάνοντας υπόψιν α) τις παρούσες καιρικές συνθήκες και β) την επανάληψη του φαινομένου καθώς πυρκαγιά είχε ξεσπάσει στην ίδια περιοχή και πέρυσι τον Αύγουστο, υπάρχουν υπόνοιες ότι πρόκειται περί εμπρηστικής ενέργειας από άγνωστο σε εμάς πρόσωπο ή από άγνωστα σε εμάς πρόσωπα.

Για τον λόγο αυτόν, ζητάμε την διερεύνηση της υπόθεσης από την πυροσβεστική, την αστυνομία και από κάθε άλλη αρμόδια αρχή, ώστε να διαπιστωθεί αν συντρέχει περίπτωση τέλεσης ποινικών αδικημάτων και να αποδοθούν τυχόν ποινικές ευθύνες. -


Οι ποινικές ευθύνες για την πυρκαγιά στο Κοσσίνι θα διερευνηθούν. Υπάρχουν όμως και πολιτικές ευθύνες. Ποιος θα τις αναλάβει; Δεν είδαμε κανέναν να παραιτείται. Τι μέτρα θα λάβετε απέναντι στον εργολάβο; Θα ζητηθούν ευθύνες; Ποιος είναι υπεύθυνος για την πυρασφάλεια του χώρου; Τα μέτρα πυρασφάλειας που πρέπει να τηρούνται έχουν πάει όλα περίπατο εδώ και καιρό.”

Για τα προβλήματα στην λειτουργία του ΚΗΦΗ ανέφερε:

“Είχαμε θέσει και στο προηγούμενο ΔΣ ερωτήματα για την λειτουργία του ΚΗΦΗ. Ρωτάμε και τώρα. Μάθαμε ότι οι υπάλληλοι ζητάνε έναν άνθρωπο από την ΚΕΠΗΔΗΤ για να συζητήσουν τα προβλήματα από τον Ιούλιο και δεν βρίσκουν κανένα. Έχει γίνει ανταλλαγή εγγράφων μεταξύ των υπαλλήλων και του Δήμου, ενημερώστε μας παρακαλώ για αυτά τα έγγραφα. Τι ενέργειες έχετε κάνει για να μην χαθεί το πρόγραμμα; Πότε θα ενοικιαστεί καινούριο αυτοκίνητο; Πότε θα προσληφθούν οι επιπλέον υπάλληλοι που απαιτούνται από το πρόγραμμα; Πότε θα ξεκινήσει να δουλεύει πραγματικά το πρόγραμμα;”

Τέλος, για την χωροθέτηση των νέων ΚΑΦΑΟ είπε:

“Η τοποθέτηση πολλών καινούριων ΚΑΦΑΟ είναι ακαλαίσθητη. Υπάρχει δυνατότητα να μετακινηθούν; Έχει ο Δήμος την δυνατότητα να προτείνει αλλαγές;”

Στα θέματα της ημερήσιας διάταξης, ψήφησε αρνητικά στο 2ο θέμα που αφορούσε την τοπογραφική μελέτη του ΧΥΤΥ, λέγοντας: “πιστεύουμε ότι η θέση επιλέχτηκε με λάθος κριτήρια”. Ομοίως μειοψήφησε στο θέμα που αφορούσε το τεχνικό πρόγραμμα λέγοντας ότι στην εισήγηση δεν περιλαμβανόταν οι εισηγήσεις τον τοπικών, και ότι και αυτό το τεχνικό πρόγραμμα είναι διεκπεραιωτικού χαρακτήρα και δεν βασίζεται στις πραγματικές ανάγκες των δημοτών.

Σάββατο 1 Δεκεμβρίου 2018

Φωτιά στο Κοσσίνι: μια ακόμα "διαχείριση" των απορριμμάτων!


Ο καπνός από την περιοχή της Κακιάς Σκάλας


Από την πλευρά της Βουρνιώτισσας


Σάββατο 1η Δεκέμβρη, η Τήνος ξυπνά από έντονη μυρουδιά καμμένου πλαστικού.   Η φωτιά που κατακαίει από τις πρώτες πρωινές ώρες στο χώρο του δεματοποιητή-χωματερής στην θέση Κοσσίνι στο Αγάπη, εκλύει  χιλιάδες κυβικά μέτρα δηλητηριωδών και καρκινογόνων αερίων που διαχέονται από την περιοχή στο Αγάπη μέχρι την Χώρα.
Το σκηνικό γνωστό. Δεύτερη φωτιά μέσα σε λίγους μήνες. Από άγνωστη αιτία.
Για "αυτανάφλεξη" επέμενε ως αιτία της προηγούμενης φωτιάς ο "αρμόδιος" (sic) αντιδήμαρχος κύριος Οριάνος.
Εμείς λέγαμε τότε τους λόγους που πρέπει να καταγραφεί η φωτιά ως εμπρησμός.
Τώρα, μια μέρα μετά από 35,6 χιλιοστά βροχής (σύμφωνα με το βροχόμετρο της Στενής) πως να δικαιολογήσει κανείς το "τυχαίο γεγονός";

Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2018

Δήμος Τήνου: Έκδοση ψηφίσματος σχετικά με την καταδίκη της καθαρίστριας του Δήμου Βόλου.

 
 Μετά από εισήγηση του δημοτικού συμβούλου της ανεξάρτητης δημοτικής κίνησης "Κοινό Τηνίων",  Γιάννη Βιδάλη, το δημοτικό συμβούλιο του δήμου Τήνου, ενέκρινε, στην συνεδρίαση της 23ης Νοέμβρη,  ψήφισμα για την άδικη καταδίκη της σχολικής καθαρίστριας από τον Βόλο. 
Για την ιστορία, το 5μελες δικαστήριο της Λάρισας, ανέστειλε την ποινή, χθες 28 Νοέμβρη και αποφυλάκισε την καθαρίστρια μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης στον Άρειο Πάγο.
Το ψήφισμα που εκδόθηκε είναι το πιο κάτω:



"Να απελευθερωθεί η καθαρίστρια - Να παρέμβει ο Προκόπης Παυλόπουλος

Το γράμμα του νόμου λέει ότι η καθαρίστρια καταχράστηκε δημόσιο χρήμα, διότι πληρωνόταν χωρίς να διαθέτει τα τυπικά προσόντα που θα καθιστούσαν νόμιμη την πρόσληψή της. Οι «Ιαβέρηδες» πάντα σε κάποιο νόμο πατούν για να διώκουν τους «Αγιάννηδες».
Ας το ξεκαθαρίσουμε: Κανένα μεγάλο έγκλημα δεν μπορεί να αθωώνει μικρότερες παραβιάσεις του νόμου. Το ότι υπάρχουν μεγαλοαπατεώνες που κυκλοφορούν ελεύθεροι, δεν σημαίνει ότι μπορεί κανείς να τους επικαλεστεί για να αθωωθεί μια μικρότερης κλίμακας απάτη. Πράγματι.

Εκείνο, όμως, που ταυτόχρονα θα έπρεπε να είχαν σκεφτεί οι «Ιαβέρηδες» (αν δεν ήταν τέτοιοι) είναι ότι: Αυτή η γυναίκα που δεν μπόρεσε να πάει σχολείο (και που πάει τώρα σχολείο γιατί δεν μπορούσε όταν ήταν παιδί) δούλεψε σκληρά. Και ευσυνείδητα. Δεν έθεσε κανενός τη ζωή σε κίνδυνο. Δεν πλαστογράφησε ένα πτυχίο που θα την έκανε επικίνδυνη κατά την άσκηση των καθηκόντων της. Αν όλα αυτά συνιστούν «κατάχρηση του δημοσίου χρήματος», τότε δεν υπάρχει πεδίο συνεννόησης.

Αν το «νόμιμο και ηθικό» του συστήματος του ταξικού καταναγκασμού επιβάλλει η καθαρίστρια να τιμωρηθεί με δέκα χρόνια φυλάκιση για αυτό που έκανε, τότε η καταδίκη αυτής της «νομιμότητας» και αυτής της «ηθικής» καθίσταται υποχρέωση. Η αλληλεγγύη της κοινωνίας στα θύματα της «τυραννίας» καθίσταται καθήκον για τους λόγους που περιέγραφε ο Μοντεσκιέ: «Δεν υπάρχει σκληρότερη τυραννία από εκείνη που διενεργείται κάτω από τη σκιά των νόμων και τα προσχήματα της Δικαιοσύνης». Είναι στοιχειώδες, να ξανασκεφτούμε ως κοινωνία και τον νόμο και την ηθική του ώστε να διεκδικήσουμε μια λύση που να εξασφαλίζει ότι αυτή η γυναίκα δεν θα τιμωρηθεί για τη δυστυχία της με περισσότερη δυστυχία.

Επαναλαμβάνουμε: Δεν είναι βάσιμο επιχείρημα ότι και άλλοι παρανομούν, και μάλιστα χειρότερα. Όμως αν δεν μπορούμε να αντιληφθούμε ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση η δυσαναλογία μεταξύ παραβατικότητας και ποινής ξεπερνάει κάθε αρρωστημένη φαντασία, τότε γινόμαστε συνένοχοι εκείνων που στην ουσία «εκδικούνται» την καθαρίστρια για τη φτώχεια της. Όσο κι αν λέμε ότι καμιά παρανομία δεν δικαιολογεί κι άλλες παρανομίες, η ιδέα ότι σε μια χώρα με τόσο ελαστική δικαιοσύνη απέναντι στις παρασπονδίες των ισχυρών, πληρώνει τόσο ακριβό τίμημα μια γυναίκα τόσο αδύναμη, είναι εξοργιστική.

Δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι έτσι αντιμετωπίζεται η κοινωνική αδικία, αλλά έχει αυτή τη στιγμή ύψιστη συμβολική σημασία να αναληφθεί δράση, να υπάρξει μια άμεση παρέμβαση που να διορθώνει αυτή την προσβολή στο αίσθημα δικαιοσύνης.

Καλούμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον κ.Προκόπη Παυλόπουλο να παρέμβει. Τον καλούμε να ασκήσει όλες τις δυνατότητες που απορρέουν από την θεσμική του θέση στην κατεύθυνση της απονομής χάριτος στην καθαρίστρια. Όχι από μεγαθυμία. Από υποχρέωση.

Καλούμε το αρμόδιο υπουργείο Δικαιοσύνης να βρει, να διαμορφώσει, να επιλέξει  τον νομικό τρόπο και την θεσμική διαδικασία ώστε αυτή η γυναίκα να βγει, άμεσα, από τη φυλακή.

Όλοι θυμόμαστε τη διαβόητη φράση του τέως υπουργού ότι «το νόμιμον είναι και ηθικόν». Είχε θεωρηθεί προκλητική διότι περιέγραφε μια διαδικασία που θα οδηγούσε σε νομότυπες ατασθαλίες, για τις οποίες ο δράστης θα παρέμενε δικαιωματικά ατιμώρητος, αφού δεν θα είχε από τυπική άποψη παραβιάσει τον νόμο. Εδώ πρόκειται για την ανάποδη περίπτωση: Το νόμιμον δεν είναι ηθικόν, διότι το νόμιμον εδώ τσακίζει μια γυναίκα στην οποία οφείλουμε μόνο σεβασμό και τύψεις, γιατί δεν μπόρεσε να μορφωθεί, γιατί δεν μπόρεσε να βρει μια δουλειά χωρίς να αναγκαστεί να παραποιήσει το χαρτί του Δημοτικού, και πάνω απ’  όλα γιατί βρίσκεται σήμερα στη φυλακή για τους παραπάνω λόγους.

Ζητούμε να βρεθεί ο τρόπος η γυναίκα αυτή να επιστρέψει στο σπίτι της, να αποκατασταθεί η σοκαριστική αδικία που εξακολουθεί να συμβαίνει στη ζωή της."

Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2018

Τί έχουν να χωρίσουν οι μαθητές και οι νέοι των Βαλκανίων;

Από την σελίδα στο f/b Our Balkans - Τα δικά μας Βαλκάνια

[Οι μαθητές...]
Στα μισά σχολεία της πόλης Μπίτολα οι μαθητές ξεκίνησαν τη σχολική τους χρονιά χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα αφού τα σχολεία δεν είχαν να πληρώσουν τους λογαριασμούς. Στην πόλη Γκόστιβαρ η σχολική χρονιά ξεκίνησε με ελλείψεις σε προσωπικό και μη-λειτουργία των οχημάτων που μεταφέρουν μαθητές από απομακρυσμένα χωριά. Σε δεκάδες σχολεία των ίδιων περιοχών δεν υπάρχουν εκτυπωτές, προτζέκτορες, βιβλιοθήκες και εγκαταστάσεις υγιεινής.
Στην πόλη Κίτσεβο πριν λίγα χρόνια οι μαθητές έχασαν μαθήματα ενός μήνα γιατί μες στο καταχείμωνο, ο Δήμος δήλωσε ότι δεν έχει χρήματα για πετρέλαιο.
Στην Ελλάδα, μόνο το φετινό φθινόπωρο δεκάδες ήταν οι μαθητικές καταλήψεις πανελλαδικά (Λαμία, Πτολεμαϊδα, Αθήνα, Θεσσαλονίκη) για ελλείψεις εκπαιδευτικών ακόμα και σε μαθήματα κατεύθυνσης αλλά και κτιριακά ζητήματα, το εξεταστικό σύστημα. Οι καταλήψεις αυτές δεν έτυχαν φυσικά μεγάλης προβολής αλλά ένα απλό google search φτάνει...
[Και οι φοιτητές...]
Στα Σκόπια στη φοιτητική εστία "Στιβ Ναούμοφ" τα πρώτα κρύα του Οκτώβρη βρήκαν τους φοιτητές χωρίς θέρμανση και ζεστό νερό για μπάνιο.
Ζεστό νερό δεν υπάρχει, Νοέμβρη μήνα, ούτε στη φοιτητική εστία "Γκότσε Ντέλτσεφ" των Σκοπίων.
Προβλήματα υγιεινής αλλά και έλλειψης βασικών υποδομών όπως εύκολη πρόσβαση στο διαδίκτυο αντιμετωπίζουν και οι φοιτητές που μένουν στις φοιτητικές εστίες της Σόφιας.
Ταυτόχρονα, στη Βουλγαρία, τα χρέη των φοιτητών από τα φοιτητικά δάνεια που θεσπίστηκαν το 2010 για να καλύπτουν οι φοιτητές τα δίδακτρα των σπουδών τους και το κόστος της στέγασης έχουν ήδη ανέλθει σε 1,5 εκατομμύριο ευρώ.
Στην Ελλάδα οι φοιτητές σε διάφορες πόλεις (Χανιά, Κέρκυρα) κινητοποιήθηκαν καθώς η έλλειψη φοιτητικών εστιών και τα υψηλά ενοίκια λόγω τουρισμού καθιστούν τη φοίτησή τους σχεδόν απαγορευτική.
Αλλά και όπου υπάρχουν φοιτητικές εστίες τα προβλήματα δεν είναι μικρά. Στην Β' Φοιτητική Εστία Πανεπιστημίου Αθηνών οι φοιτητές καταγγέλλουν διακοπή της θέρμανσης λόγω απλήρωτων λογαριασμών, πτώση σοβάδων και έλλειψη συντήρησης. Από το 1976 έχει να συντηρηθεί και η παλιά φοιτητική εστία του ΕΜΠ ενώ αντίστοιχη είναι κι η κατάσταση στην φοιτητική εστία του ΑΠΘ.
Στην Αλβανία, την προηγούμενη εβδομάδα, στις 22 Νοέμβρη οι φοιτητές ξεσηκώθηκαν απαιτώντας μείωση των διδάκτρων, αύξηση των κρατικών δαπανών και δωρεάν συγγράμματα για τις σπουδές τους.
Συνολικά σε όλες τις βαλκανικές χώρες οι φοιτητές σπρώχνονται στον δανεισμό από τις τράπεζες για να ανταπεξέλθουν στα βάρη των σπουδών τους.
[Η ανεργία των νέων είναι μία και είναι βαλκανική]
Σε 42,87% υπολογιζόταν η επίσημη ανεργία των νέων στην Ελλάδα για το 2017. Μια θέση κάτω από τους ακατανόμαστους γείτονές μας όπου η ανεργία των νέων για το ίδιο έτος ανήλθε στο 46,87%. Από κοντά κι η Αλβανία κι η Σερβία με 30,2% και 33,7% αντίστοιχα. Στην κορυφή των Βαλκανίων βρίσκεται το Κόσοβο με την ανεργία των νέων να αγγίζει το 60%. Δεύτερη σε ποσοστό άνεργων νέων η Βοσνία-Ερζεγοβίνη με 55%.
Αλλά πώς εργάζονται όσοι και όσες εργάζονται στις ίδιες χώρες;
Η κατάσταση είναι παρόμοια. 10ωρα και 12ωρα, χωρίς πληρωμή υπερωριών, απλήρωτα δώρα χριστουγέννων και πάσχα, ανασφάλιστη εργασία χωρίς ένσημα, άλλοι μισθοί στα χαρτιά - άλλοι στην πραγματικότητα, πίεση και προσβολές από τα αφεντικά, εκμετάλλευση για μήνες και χρόνια από άλλους με την υπόσχεση της μελλοντικής πρόσληψης. Αυτά καταγγέλλουν οι νέοι/ες εργαζόμενοι/ες από όλες τις παραπάνω χώρες όποτε τους δίνεται ο χώρος να μιλήσουν.
Αν κοιτάξει κάποιος στα μαγειρία, τις αποθήκες και το πίσω μέρος της τουριστικής γκλαμουριάς στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες τουριστικές ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Μάλτα θα δει κακοπληρωμένους και κακοπληρωμένες Βαλκάνιους και Βαλκάνιες να δουλεύουν δίπλα-δίπλα, ατελείωτες ώρες για ένα μεροκάματο.
[Και η μετανάστευση...]
Η ανεργία των νέων φυσικά θα ήταν πολύ μεγαλύτερη αν δεν είχαν αναγκαστεί να μεταναστεύσουν εκατοντάδες χιλιάδες νέοι και νέες των Βαλκανίων.
Η βαλκανική νεολαία δε γειτονεύει μόνο γεωγραφικά επειδή έτυχε να γεννηθεί σ' αυτή τη μεριά του κόσμου, γειτονεύει πλέον και στα μεγάλα αστικά κέντρα της Γερμανίας, της Αγγλίας και της Γαλλίας. Στις ίδιες πολυκατοικίες πάνω-κάτω, στα ίδια διαμερίσματα δίπλα-δίπλα, στις ίδιες γειτονιές με τα ίδια προβλήματα.
Σε περίπου 250.000 υπολογίζονται οι κάτω των 35 ετών Έλληνες και Ελληνίδες που αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στο εξωτερικό την τελευταία 8ετία ενώ 6 στους 10 δηλώνουν έτοιμοι/ες να αλλάξουν πόλη η χώρα για να βρουν δουλειά.
Κάπου 30.000 Βούλγαροι/ες εγκαταλείπουν τη χώρα τους ετησίως. Συνολικά από το 1990 πάνω από 1 εκατομμύριο έχουν μεταναστεύσει σε διάφορα σημεία του πλανήτη, το μεγαλύτερο ποσοστό των οποίων είναι νέοι και νέες.
Πάνω από τους μισούς νέους και νέες του Μαυροβουνίου δήλωσαν σε πρόσφατη έρευνα κοινωνικού ινστιτούτου ότι επιθυμούν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους ενώ μόνο πέρυσι 58.000 Σέρβοι και Σέρβες μετανάστευσαν στο εξωτερικό (και πάλι στην πλειονότητά τους νέοι και νέες).
Στη γειτονική Δημοκρατία της Μακεδονίας, πρόσφατη κοινωνική έρευνα αποκάλυψε ότι το 85% των τελειόφοιτων των πανεπιστημίων της χώρας δηλώνει ότι βλέπει το μέλλον του εκτός της χώρας του.
Το ίδιο ισχύει και για 7 στους 10 Αλβανούς/ες νέους/ες που μες στο 2018 δήλωσαν ότι θα ήθελαν να μεταναστεύσουν για κάποια χώρα της Ε.Ε.
Είναι καθαρό. Σ' αυτή τη γωνιά της γης τα κράτη κι οι κυβερνήσεις μας μας θέλουν διαιρεμένους και φτωχούς, τα αφεντικά μας μας θέλουν φθηνούς κι υπάκουους, το ΝΑΤΟ μας θέλει έτοιμους να πολεμήσουμε για τις μεγάλες ιδέες του. Για πόσο ακόμα θα τους κάνουμε τη χάρη;